Big Big Train - English Electric: Full Power (2013)

Huh, wat is dit hoor ik sommigen die BBT kennen? Dit is de 2cd editie zoals die vanaf eind september 2013 verkrijgbaar is van de beide English Electric albums. De band was van mening dat ze graag ook een iets andere luisterervaring wilden bieden dan de beide albums los van elkaar. Tevens vonden ze dat er nog wat losse eindjes waren die ze nu mooi konden afwerken.

Wat maakt deze editie anders dan EE Vol 1 en 2 ?
- vier extra tracks in de vorm van Make Some Noise, Seen Better Days, Edgelands en The Lovers (opmerking: deze songs zijn separaat verschenen op de EP Make Some Noise voor al diegenen die niet dese Full Power editie willen aanschaffen)
- de trackvolgorde: er zijn wat nummers over en weer uitgewisseld en op een andere en, naar mijn mening, betere plek terecht gekomen. Er zitten nu her en der schitterende overgangen tussen songs zoals de sequence Seen Better Days - Edgelands - Summoned By Bells en ook de overgang van The Permanent Way naar East Coast Racer is heel erg mooi. Het slot daarvan loopt bijna naadloos over in Curator Of Butterflies.
- 96 pagina tellend boekwerk met alle teksten, foto's, per song een achtergrondverhaal rondom en over het nummer, van nagenoeg alle gastmuzikanten c.q. andere bijdragers een korte bio.

Persoonlijk is dit voor mij de definitieve versie. English Electric 1 was al heel erg mooi, bijna perfect. English Electric 2 heeft ook schitterende songs maar de volgorde vond ik niet helemaal werken. Dat is feitelijk dus nu hiermee aangepakt.

Muzikaal hoogtepunt van het jaar 2013 wat mij betreft.

Helemaal eens Christian: voor mij is dit een hoogtepunt van de laatste jaren. Op internet circuleert een citaat wat volgens mij de plank niet mis slaat: de Selling England voor deze generatie. English Electric is een monument voor de symfo/prog van deze tijd. Een cijfer, tsja, wat geef je hieraan, ik denk een 11....

Op zich ben ik niet zo van verzamel cd's maar maak voor deze maar een uitzondering. Ik heb de EP maar even aangeschaft (€3,69 bij Itunes), deze 4 nieuwe nummers tussen de andere titels van Electric 1 & 2 geplakt en je hebt deze nieuwe verzamelaar en 18 euro uitgespaard... De volgorde klinkt beter dan de separate cd's. Ze hadden ook deze hele cd in een keer kunnen uitbrengen maar dan loop je natuurlijk wel wat inkomsten mis dus begrijp ik het wel.

Ik heb hem wel aangeschaft, ondanks dat ik de twee losse delen al had. Behalve de nieuwe nummers krijg je er ook een mooie box voor je geld en ik heb er niet zo'n problemen mee een band die me zulke mooie muziek geeft wat extra te steunen.

Ik weet alleen niet echt hoe ik hem moet beoordelen: als gewoon album of als verzamelaar. Ik heb hem in ieder geval niet in mijn jaarlijst opgenomen, mede omdat vol. 2 daar al in staat. Het muzikale hoogtepunt van 2013 zou ik dit echter wel durven noemen.

Ik wil hierbij Nick D'Virgilio ontzettend erg bedanken voor het verlaten van Spock's Beard (ik had niet gedacht dat ik dat ooit zou zeggen), want anders zou ik waarschijnlijk nooit achter het bestaan van deze band zijn gekomen (al zat hij al bij de band voordat hij SB verliet). Ik heb het net 1 keer beluisterd en ik weet niet goed hoe ik wat ik net heb gehoord in woorden moet brengen. Een stem uitbrengen vind ik wat voorbarig, maar als ik nu zou stemmen zou ik de volle 5 sterren geven.

Ben deze albums de afgelopen dagen aan het ontdekken. Ik vind het eigenlijk onbegrijpelijk dat er maar zo weinig op gereageerd is. Geweldig album wat mij betreft. De definitieve versie van EE1en EE2. Ik begrijp dat ze momenteel aan het werk zijn in Gabriels real world studio voor een live dvd. Ik hoop echt dat ze ook op toernee. Ik wil deze nummers ook live wel eens horen. Wat mij zo bevalt? Alle muziek is in dienst van het nummer, van de melodie. Geen gepiel om het gepiel. Eigenlijk wat mij ook altijd zo raakte bij Genesis. Daarnaast geweldige (erg Engelse) teksten. Lees de teksten van Judas Unrependent of A boy in darkness eens goed. Dat is gewoon literatuur. Verder wordt er razend knap gemusiceerd. Waarbij ik extra geniet van de ritmesectie. Wat blijft met name d'Virgilio een weergaloze drummer. Voor mij, net als Collins vroeger, een drummer die swing in prog brengt. Ten slotte de stem van David Longdon. Geweldig. Ik vind dat hij echt een uniek en eigen geluid heeft. Maar ook met de juiste emotie uithaalt. Die uithaal in a boy in darkness...kippenvel.

Touren blijft lastig doordat Nick d'Virgilio weinig tijd heeft maar begin volgend jaar zouden er enkele optredens moeten volgen, voor zover ik begrepen heb blijft dat wel UK-only, dus dat wordt waarschijnlijk een reisje die kant op.

Vond dat The Underfall Yard beter was dan deze maar ik kom hier op terug. Na diverse malen beluisteren moet ik toegeven dat deze minstens net zo goed is. CD 1 iets beter dan CD 2 maar, net als The Underfall Yard, 5 sterren. Ik weet nu wat mijn volgende aanschaf wordt , nu nog namelijk gepindakaast.

En aangeschaft (eindelijk ). Dit is hoe progressieve muziek gemaakt moet worden. Vooral knap hoe ze, ondanks de grote hoeveelheid van instrumenten, er een mooi geheel van kunnen maken zonder dat het een grote brei wordt. nog steeds een 5 maar met een griffel.

Heb deze na vele spotify beluisteringen maar eens via Bandcamp als hi-resolution download aangeschaft. Ik vond dat ik voor nog geen 11 euro de band die inmiddels tot mijn favorieten top 10 is doorgedrongen mocht steunen. En wat een feest. Geluid is echt nog veel beter, dieper, gelaagder dan in de gecomprimeerde spotify versie..... En dan ook nog eens 49 bladzijden leesplezier in de vorm van het digitale boekje. Met teksten en enorm veel achtergrond bij het album en de nummers. Ik denk dat de komende weken er nog een paar gekocht gaan worden (folklore, the underfall yard).

Wat een prachtig album is dit. De totaliteit van beide English Electrics en de EP is naar mijn beleving meer waard dan de som der delen. Mooie muzikale stukken, prachtige afwisseling tussen de nummers en een heerlijke sfeer. Dit is progrock zoals ik het graag hoor.

Ik benader dit album ook niet als een verzamelaar. De twee losse English Electrics beschouw ik als twee verschillende samenvattingen van dit album.

Ik verhoog naar 4,5 ster.

Ik ben wel benieuwd naar het aantal sterren dat jij dit album geeft. Gewoon om te kijken hoe jij het afweegt tegenover bijvoorbeeld de meer folky albums en Grand Tour

Dit was mijn kennismaking met BBT. Ik vind dit bijna een 5. Je kan hier alleen maar 4,5 of 5 geven. Ik vind een 5 altijd gevaarlijk.... wat is een perfect album? Maar het zit er dicht tegen aan. De vervolgwerken vind ik allemaal zeer goed, maar er zit ook altijd een minder nummer bij. Al is minder relatief in geval BBT. Allemaal zeker tussen 4 en 4,5. Grand Tour vind ik wel weer van niveau EE FP. Het is een geheel, heeft geweldige melodieën, teksten en veel lagen. En is ook licht vernieuwend.

Ik was al een aantal jaar op de hoogte van het bestaan van dit album, maar ik ben pas sinds kort gaan luisteren naar Big Big Train en dus ook dit album. Dat had ik natuurlijk veel eerder moeten doen, want wat is dit een fantastische plaat! Ruim twee uur lang genieten.

Afgelopen weekend naar De Boerderij geweest om de band voor het eerst live te zien. Weleens via mijn vriend meesterdch wat gehoord, ook oppervlakkig wat gereviewd maar na afgelopen weekend heb ik de muziek, de leden en de sfeer van de band beter leren kennen. Afgezien van het feit dat ik ze twee avonden nu heb meegemaakt heeft de band mij nu wel weten te pakken. Volle inzet van iedereen (ook het publiek !), geweldige beheersing van de instrumenten, voluit plezier daar op het podium en elke seconde was het het waard.

Dus vandaag de gehele dag naar dit album geluisterd. En, als Genesis liefhebber, kan ik mij zo voorstellen dat de heren Banks, Rutherford, Gabriel, Collins en Hackett gerust kunnen zijn dat deze band met heel veel liefde, werk ethos en kundigheid hun band hebben voortgezet op dit album. Maar toch met een eigen ‘smoel’ ! Ik hoor overal vlagen van herkenning en ze raken mij nog ook. Ik luister dit echt met heel veel aandacht en plezier.

Ik vond beide concerten echt een hoogtepunt van de vele concerten die ik heb mogen zien. Waarom ? Omdat ik net zoveel plezier beleefde als de band zelf.

Ja, nog veel te ontdekken maar ook fijn om alle verhalen rondom de band, en dat zijn er nogal wat, te gaan lezen en zien.

Tsjonge ! En dat in 2025.