Wie deze band een beetje kent weet wat hij/zij van dit album kan verwachten. Dat is ook precies wat je krijgt, maar dan nog net een beetje beter dan je van Mintzkov gewend bent. Sky Hits Ground is ruim drie kwartier aan goed in het gehoor liggende alternatieve rock. Soms lekker stevig, maar soms ook betrekkelijk rustig. Mintzkov heeft zichzelf niet opnieuw uitgevonden, maar laat duidelijk horen dat deze band nog niet uitgegroeid is. De Belgen maken progressie.
Waar valt dit album het beste te plaatsen, met betrekking tot hun vorige albums? Eigenlijk verrassend dicht bij de rest. Qua stijl lijkt dit album nog het meest op 360°, omdat beide albums over het algemeen behoorlijk stevig klinken en sterk leunen op het gitaarspel. Rising Sun, Setting Sun was wat 'milder' en poppier. Er was meer plaats ingeruimd voor de synthesizer die wat vaker zijn eigen deuntjes mocht spelen.
Sky Hits Ground is wederom stevig en doet rauwer aan dan zijn voorgangers. De synthesizer staat wederom in dienst van de andere instrumenten en de gitaar voert opnieuw de boventoon. Daarnaast is er op dit album ook voldoende (lees: meer dan voorheen) plaats ingeruimd voor rustigere en meer ingetogen nummers. Tot zover de muzikale omlijsting. Nu de muziek zelf.
Slow Motion, Full Ahead is het rauwste nummer dat Mintzkov ooit gemaakt heeft. Zo rauw als het gitaarspel in dit nummer is wordt het nergens meer, maar het gitaarwerk is in ieder geval zwaarder dan de fans gewend zijn. Arena, Runner's High en delen van Weapons laten ditzelfde geluid horen. Dit zijn niet zozeer harde nummers, maar ze klinken bovenal venijnig.
Zijn deze nummers ook aanstekelijk? Nee, niet allemaal. Zo aanstekelijk als op Rising Sun, Setting Sun wordt het hier maar zelden. Op dit vlak doet dit album dus duidelijk onder, maar bepaalde nummers doen toch een flinke duit in het zakje. Word of Mouth en Day One zijn licht verteerbaar en hebben refreinen die gemakkelijk blijven hangen, maar de echte aanstekelijkheid moet je bij Old Worlds en Weapons zoeken. Het zijn niet alleen de teksten, maar vooral ook de gitaarriffs die zich heel eenvoudig in je brein nestelen. Old Worlds heeft zo ongeveer het meest aanstekelijke refrein dat ik van ze ken en dit nummer wordt grotendeels gemaakt door de verrukkelijke gitaarriffs. In Weapons spelen ook de synths een prominente en sterke rol.
Op Sky Hits Ground is ook plaats vrijgemaakt voor meer ingetogen nummers. Word of Mouth en Arial Black zijn betrekkelijk rustige nummers, maar de beste nummers vinden we verderop. All Names Have Been Changed heeft een mooie tekst en weet van begin af aan een sterke sfeer te creëren. De opbouw maakt die sfeer en beleving alleen nog maar groter. Dit nummer is in de race voor de titel 'beste Mintzkov-song ooit' en heeft goede papieren voor de winst. Ook Ages and Days weet een sterke, kille sfeer neer te zetten. Dit nummer leunt minder op de opbouw (die heeft het amper) en meer op herhaling. Echt zo'n nummer dat live goed op te rekken is, zeker met zo'n prachtig outro.
Ondanks al deze mooie woorden zijn lang niet alle nummers even memorabel. Dat is dit album als geheel ook niet. Daarvoor is muziek van Mintzkov toch net wat te simpel. Mintzkov is geen band van de hoge pieken, maar ook zeker geen van de diepe dalen. Deze band haalt 'gewoon' hun eigen niveau en weet dat niveau hier zelfs een beetje op te krikken.
Sky Hits Ground is duidelijk een stap vooruit voor de band Mintzkov, die hier laat horen zich nog altijd te ontwikkelen. Slow Motion, Full Ahead mag gerust vernieuwend genoemd worden en All Names Have Been Changed is een overduidelijk bewijs dat deze band zo nu dan flink weet te pieken.
De band Mintzkov groeit en heeft met Sky Hits Ground hun beste en meest evenwichtige album tot nu toe afgeleverd. Chapeau!