Dare - Belief (2001)

Een hoogtepunt uit de discografie van Dare, die hellas nbeperkt is omdat Darren Wharton slechts heel sporadisch albums op de markt brengt. De muziek is niet louter aor zoals het eerste en beste Dare-album , maar kent Keltische invloeden. Heerlijk sfeervol met geweldige zang.

Idd klasse plaat opnieuw van een unieke band met dito sound. Luister AOR. 4 sterren

Inderdaad, het debuut blijft hun beste album, maar na de - in zijn genre overigens ook best geslaagde - hair metal-plaat Blood from stone, heeft de muziek van Dare op het voorgaande album Calm before the storm en deze plaat zijn definitieve vorm gevonden. Sfeervolle, vooral op toetsen leunende AOR, vaak gedragen en in langzaam tempo, soms opgeluisterd door Keltische instrumentatie, en altijd met die ietwat omfloerste zang van Darren Wharton.

Ik kan er ook prima van genieten, al heb ik op navolgende albums wel steeds meer het idee dat ik naar hetzelfde soort nummers luister. Dat euvel doet zich hier al een beetje gelden: na meermalen draaien gaan de nummers soms net iets teveel op elkaar lijken. Maar als je de muziek van Dare in behapbare porties tot je neemt, is het heerlijk zwelgen in deze melancholieke klanken. Een band met een eigen, unieke stijl in de AOR; een niche binnen een niche.

Mooi gezegd dat laatste Gaucho. Want dat de songs allemaal wat op elkaar beginnen te lijken wordt inderdaad duidelijk hier, maar op de een of andere manier vergeef je dat deze band door hun prettige, unieke open sound.