Chloe Charles - Break the Balance (2013)

Eind deze maand is het dan eindelijk zo ver, het debuutalbum van Chloe Charles komt uit. Eerst wist ze ons al te verwennen met de EP Little Green Bud, nu is het tijd voor een volledige plaat met de naam Break the Balance.
De Canadese zangeres brengt aardig wat stijlen samen op haar cd’s. Soul, pop en jazz in een rijk georkestreerde en soms verrassend jasje. Je kan eigenlijk wel van alles verwachten bij de muziek van Charles. Of het nu de ritmiek is, of de invloeden van verschillende strijkinstrumenten, het zit er allemaal in. Nu eens kijken of dat ook een mooi geheel vormt.

Opener Business is al meteen een aardige schot in de roos. Aanstekelijk nummer vol met muzikale verrassing. Vol en rijk, aardig origineel. Prima opener.
Het korte Find Her Way doe mij wat denken aan de muziek die Laura Mvula ook maakt. Dromerig, met veel zanglijntjes. Zanglijntjes in alle soorten en maten die we ook weer horen op het intrigerende Tarot. Een mooie, warme song waarin de stem van Chloe goed valt. Nummer vormt een mooi geheel. Één van mijn favorieten van deze plaat.
Ook het door Davide Santi geschreven My Child valt prima in de sfeer van de rest van de nummers. Vocaal past het perfect in elkaar en de minieme muzikale omlijsting versterkt de stemmen alleen maar. Mooi breekbaar nummer.
Kraakhelder en breekbaar is het ook met het intense Refain From Fire. Echt een nummer dat binnen komt. Ook één van mijn favoriete. Chloe Charles blijft me verrassen.
Wat vrijer en misschien ook wel wat toegankelijker wordt het met Soldier. Zou zomaar een prima single kunnen zijn om dit album voor te gaan. Iets meer de popkant op. Minder mysterieus en nog steeds van hoge kwaliteit. Captive wijkt daar niet van af. Al is het nummer qua sfeer weer heel anders dan de voorganger. Meer duister, maar met een aanstekelijk refreintje en bridge.
Titeltrack Break the Balance brengt dat duistere nog een stapje verder. Vooral het stemgebruik van Chloe Charles maakt dit nummer wat duisterder. De productie sluit hier naadloos op aan. Misschien niet mijn meest favoriete nummer, maar nog steeds sterk. Ook Amulet is geen favoriet, ietwat apart gezongen. Normaal heb ik daar geen moeite mee, maar dit keer doet het me te weinig.
De nummers gaan nu ook wat meer richting zangeressen als Björk en Maria Mena. Beide maken naar mijn mening prima muziek, maar het is qua stijl wel heel anders dan de eerste nummers op deze plaat. Grote getuige daarvan is Nottingham en wordt doorgezet in God is a Toad.

We moeten nog even wachten, maar op 30 augustus komt deze plaat dan eindelijk uit. Van Chloe Charles had ik nog nooit gehoord, maar ze heeft met deze plaat mijn aandacht zeker te pakken. Mooi vorm gegeven nummers, prachtig gezongen en met een bijzondere sfeer. Zeker een tip.