Lucius - Wildewoman (2013)

How Loud Your Heart Gets

Mja als je deze groep live aan het werk hoort kun je toch gaan afvragen waarom er voor zo'n "geproduceerd" album is gekozen, aangezien de mengeling van female poprevival, bombastische pop als Arcade Fire en een vleugje country live veel meer energie bevat en daarom aanstekelijker werkt. Kortom alsnog een band met een eigen gezicht, maar dat had nog meer kunnen zijn. Artwork is trouwens wel heel cool!

Theo?

wie is Theo? lol

Een fervent sportvisser.

Theo Lucius (1976) | Kent u deze nog? – onvergetelijke voetballers en nostalgische voetbalmomenten - kentudezenog.nl

Ik ben net wakker oké, of eigenlijk net niet dus. haha

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Lucius - Wildewoman - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Lucius is een band uit Brooklyn, New York. Van deze band trekken met name de twee zangeressen, Jess Wolfe en Holly Laessig, de aandacht. De twee waren vorig jaar al te horen op de prachtige plaat van San Fermin en zijn nu de smaakmakers op het debuut van Lucius, Wildewoman. Het is een debuut dat een nachtmerrie zal zijn voor een ieder die een plaat bij voorkeur in een hokje wil duwen. Het debuut van Lucius maakt dit vrijwel onmogelijk. Wildewoman begint bij de Phil Spector pop uit de jaren 60, maar sleept je vervolgens mee in een woeste roller coaster ride langs een aantal decennia popmuziek. Lucius maakt muziek die opvalt door de fraaie instrumentatie en imponeert door de vocalen van Jess Wolfe en Holly Laessig. De instrumentatie op Wildewoman is opvallend veelkleurig. De band kan haar songs inkleuren met stemmige muziek die raakt aan die in het Amerikaanse rootssegment, maar Lucius is ook niet vies van lichtvoetige indie-pop, verleidelijke powerpop, wat zwaarder aangezette electropop of honingzoete popmuziek die uitstekend gedijt in het mooie lenteweer van het moment. Het is een instrumentatie die varieert van bijzonder smaakvol tot bijna kitscherig, maar die altijd een opvallend eigen geluid heeft waarin het detail een belangrijke rol speelt. In de meer roots georiënteerde songs zijn er de prachtige gitaarlijnen, in de springerige indie-pop de aanstekelijke elementen als handgeklap of meedogenloos verleidelijke refreinen. Lucius springt zo van Neko Case naar de B52’s en van Cults naar The Ronnettes, maar doet misschien nog wel het meest denken aan de in de jaren 90 zwaar ondergewaardeerde stadsgenoten Luscious Jackson. Wildewoman is in muzikaal opzicht zoals gezegd een opvallende plaat. Lucius slaagt er in om meerdere tegenpolen met elkaar te verbinden en maakt muziek die rauw en zoet, stekelig en aanstekelijk en lichtvoetig en experimenteel is. Zonder vocalen zou het al een prima plaat zijn, maar de vocalen van Jess Wolfe en Holly Laessig maken van Wildewoman van Lucius een geweldige plaat. Jess Wolfe en Holly Laessig beschikken over krachtige stemmen die op één of andere manier goed bij elkaar passen. Ze slagen er bovendien in om met hun stemmen perfect aan te sluiten op de muziek van de drie multi-instrumentalisten in de band. In de meer roots georiënteerde songs zingt het tweetal met veel emotie en een lichte snik, maar als de zon moet schijnen, schijnt deze ook fel. En wanneer de muziek van Lucius een rauw of stekelig randje heeft, verschijnt dit ook in de stemmen van de twee zangeressen. Wildewoman van Lucius is uiteindelijk een plaat die niet of nauwelijks lijkt op die van de concurrentie. De band uit New York beschikt over een opvallend geluid dat alle kanten op schiet. Het is een geluid dat niet bang is om tegen de haren in te strijken, maar uiteindelijk is beluistering van Wildewoman van Lucius uitsluitend een genot. Een van de memorabele debuten van 2014; dat durf ik nu al wel te zeggen. Erwin Zijleman

Het album kwam oktober vorig jaar uit, dit kun je toch echt geen 2014 album noemen. Snap trouwens wel dat je dit leuk vindt. aardig bandje! Krijgt dit opeens nu pas distributie in Europa dan?

Ja, nu pas officieel uit in Nederland

Vanavond stukje bij DWDD gezien. Ik vond het wel leuk.

Vond het ook goed klinken bij DWDD, ga zeker deze plaat luisteren.

Voor het eerst in jaren, dat ik iets bij DWDD lekker vind klinken.

Fijn dat deze groep nu een beetje in de picture komt .

En dan hebben ze zelfs Jody Stephens over de vloer gehad, zo'n anderhalf jaar geleden.

Dit album begint en eindigt met de zangstemmen van de twee front dames. Heerlijk om elkaar heen zingend. Het volgende is een pop sound die vermengd is met een indie invulling en jaren 60 meidenzanggroepjes. Wildewoman heeft mij behoorlijk verrast, want op basis van de Oor recensie dacht ik echt dat dit niets voor mij zou zijn. Gelukkig ben ik wel eens eigenwijs.

Wo.

Hier staat het volledige verhaal op de site van Wono Magazine.

Woensdag a.s. in Tivoli in Utrecht!

Superfijne nummers op deze plaat. Ik vind het live wel een pak beter maar je hoort en ziet zeker waar ze naartoe willen. Harde werkers die vrouwen en mannen van Lucius!