Exivious - Liminal (2013)

Lees mijn recensie van Liminal op Zware Metalen.

De combinatie van jazz en metal is steeds meer te vinden. In het begin van de jaren '90 begonnen bands als Cynic (Focus) en Pestilence (Spheres) ermee en dat werd door de luisteraars met gemengde gevoelens ontvangen. Anno 2013 zijn er veel bands actief die geïnspireerd zijn door Cynic, een daarvan is Exivious. Twee leden (Tymon Kruidenier en Robin Zielhorst) hebben zelfs een tijd bij Cynic gespeeld ten tijde van Traced In Air. Nu is het tijd voor het tweede album van deze Nederlandse instrumentalisten...

Exivious speelt hier een instrumentale CD vol. De stijl heeft wel wat weg van de jazzy stukken van het latere solowerk van Steven Wilson. Deze vakmuzikanten laten vooral horen hoe goed ze op hun instrumenten zijn. Helaas is de hele CD qua klankkleur wel continu hetzelfde: jazzy zweverig gitaarwerk, subtiel baswerk en creatief drumwerk laten wel ruimte om te ontspannen, maar vergeten te variëren. Zo wordt het voor mij toch te veel een showcase en mis je de vocalen al na een paar nummers.

Hier in z'n geheel te horen.

Ze kunnen een potje spelen, maar dat is natuurlijk geen verrassing.
Jazzmetalmuzak? Dat klinkt al te denigrerend, maar ik mis toch echt wat.
Hooks? Ik denk het, al zit het ook zeker niet verkeerd in elkaar.
En een zanger hoeft er ook echt niet per se bij.

Heb de plaat niet uitgeluisterd (2½ nummer). Slecht is het allerminst, en ergens intrigeert het ook wel een tikkeltje, maar ik zoek voor vanavond toch even verder.

Geen cijfer, maar dat zag je al aankomen.