Yoko Ono / Plastic Ono Band - Take Me to the Land of Hell (2013)

80 and still going strong.

YouTube - Yoko Ono Plastic Ono Band - Tabetai (with tUnE-yArDs)

Toch weer aangenaam verbaasd door deze dame. Wat een power en een energie en een lef. Volledig buiten de lijnen, altijd haar eigen pad gekozen, tegen alle modderpoelen in gezwommen, vele tragedies in haar leven overwonnen en dan uiteindelijk op 80 jarige leeftijd zo rechtop staan.

De plaat is verrassend goed en behoorlijk toegankelijk. Dansbaar en soms heel fragiel. En die band, The plastic Ono band onder leiding van Sean Lennon en Yuka Honda, erg goed.
Toevallig lees ik vandaag dat ze haar 13de nr 1 hit scoort in de billboard dance chart met een bewerking van Walking on thin ice.

Fijnzinnige muzikante en een verademing in de popmuziek. Dus niet. Dankzij Ono weet ik dat kunst en volkomen shit dicht bij elkaar liggen. Dankzij het experimentele en vooral volkomen nutteloze Two Virgins ,Life with the lions en het Wedding album wat ze met haar huisgenoot op vinyl heeft geperst heeft de wereld kennis met haar gemaakt. En met haar gekrijs in Toronto, het gejank op het Rock n roll circus en al die legendarische optredens weten we dat ze er is, dat ze leeft en dat George Harrison uitstekend aanwijzingen kan geven hoe hij gitaar hoort te spelen (in Gimme some truth) en dat ze zijn functie in hoe heet die band ook alweer schaamteloos
kan overnemen (Let it be). Verder heeft ze een katalyserende rol gespeeld in het uiteenvallen van een band, een vriendschap, een muzikaal verbond die zijn gelijke niet kende Ik kan haar werk derhalve niet meer objectief beoordelen.

Ik denk dat je de rol van Ono in het uiteenvallen van die groep behoorlijk overschat. Lennon zelf nam dat besluit. Muzikale, zakelijke, persoonlijke meningsverschillen waren de nagel aan hun doodskist. Veel fans kunnen tot op de dag van vandaag nog steeds niet verkroppen dat die vier mannen compleet op elkaar waren uitgekeken. Nu nog wordt Ono als afleiding gebruikt om dat te ontkennen.
Om dat nu nog als argument te gebruiken om haar recente muziek onbeluistert af te zeiken?

Natuurlijk heb je in wezen gelijk Develhunt; Maar toch; Haar rol (haar aanwezigheid en commentaar) in de studio heeft McCartney en Harrison destijds ook behoorlijk geirriteerd. Natuurlijk waren de zakelijke beslommeringen, Allen Klein en de dominantie van Macca ook een reden voor de split. Niettemin kan ik haar optredens bij interviews , publieke optredens voor wat voor reden dan ook niet aanzien. Dat zij wel degelijk aardige muziek heeft gemaakt is me echt wel bekend (Op Double fantasy staan redelijke nummers). Maar nogmaals ;ik ben niet objectief als het gaat om projectjes van haar en heb ook alle begrip voor de moderator om mijn stem weg te halen.

Ik snap je reactie wel, er zijn miljoenen fans die een hekel aan haar hebben. Haar intrede in het Beatles wereldje liet haar zien als een dominante indringster met een hele stilzwijgende nare sfeer. Die bijna aan Lennon zat vastgekleefd, haar bed meenam de studio in,tussen de Beatles in ging liggen ( letterlijk ). Hoe hysterisch kan je jezelf indringen?
Maar het lullige was dat Yoko dat allemaal niet wilde, zich er zelfs ongemakkelijk bij voelde. Het was Lennon die het zo wilde. Onder het motto Yoko en ik, we zijn nu één persoon. Paul maar vooral George keken hem aan alsof hij niet goed snik was.