Santa Esmeralda - Don't Let Me Be Misunderstood (1977)

Wat was er eigenlijk mis met deze:

http://img284.imageshack.us/img284/7541/santaesmeraldaew7.jpg

Pas nu ontdek ik dat mijn album er altijd al op stond! Alleen de klassieker (nummers 1 en 2 samen is feitelijk 1 nummer) is het luisteren waard. Gloria is inderdaad een disco-cover van het Them-nummer.

Ik vermoed dat dit de single-hoes is, sq, en de jouwe de albumhoes idd. Even corrigeren.

Ik heb t even nagekeken. Maar de afbeelding op MuMe is het CD hoesje en ook de tracklisting is die van de CD (met de mij onbekende scheiding in het nummer dat op de LP gewoon ´Don't let me be misunderstood / Esmeralda - suite ´ heet)

Term 'suite' slaat dus op beide nummers, en is op de LP natuurlijk heel kant 1. ´Suite´ werd op discoplaten vaak gebruikt als aanduiding van een lang bijeenhorend stuk, al dan niet met andere nummers erin gevlochten, met een terugkerend thema.

De overbekende break met het klappen in het titelnummer, ook wel als tune gebruikt voor ik weet niet meer wat, zit trouwens in het eerste deel.

http://img237.imageshack.us/img237/4697/santaesmeraldabm8.jpg

Heb dit eindelijk maar eens aangepast.

En nog zes jaar later heb ik de plaat meegenomen uit de kringloopwinkel. Blijkbaar klopte er niks van de tijden, aanpassing aangevraagd.

Vraag me overigens niet waarom ik op oudjaarsnacht dit soort dingen aan het corrigeren was...

Enfin, ik heb de B-kant nog niet gedraaid maar alleen al voor de heerlijk uitgerekte versie van Don’t Let Me Be Misunderstood was het het waard.

Volgens mij kloppen tracklist en tijden nu. Alleen moet het label nog worden aangepast. Santa Esmeralda is een Franse act en de West-Europese persing verscheen gewoon op ons eigen Philips-label (zie ook rechtsboven op de hoes). Pas later werd de Amerikaanse release uitgebracht op Casablanca.

Muzikaal blijft dit natuurlijk redelijk platte eurodisco, maar door die Spaanse invloeden (die handclaps met name) werkt het wel en weet de A-kant gedurende de volle 16 minuten te boeien.
Ik heb de plaat al jaren niet meer gedraaid, maar hij staat nog steeds in de kast. Uit mijn herinnering zeg ik dat die cover van Gloria helemaal niet onaardig gedaan was, al haalt-ie het natuurlijk niet bij het origineel. You're my everything (ook de B-kant van de single) is een fraai gezongen ballade die net aan de goede kant van de streep blijft qua sentimentaliteit. Alleen Black pot kan ik me niet goed meer voor de geest halen. Misschien nog ik 'm toch weer eens op de draaitafel leggen...

Alleen al voor de geweldige lange en swingende uitvoering van Don't Let Me Be Misunderstood (remember zweterige schoolfeestjes met veel bier ) 4 sterren waard.
Ook de cover van Gloria is op een slepende manier goed en Black Pot (ook wat disco-achtig) is ook goed. De ballad You're My Everything vind ik iets minder.
Maar toch, 4 sterren dus.
Op vinyl, zwart (!) Philips label, in goede staat, Franse persing.

Tja... guilty pleasure zullen we maar zeggen. Dit kon natuurlijk echt niet als je in 1977 van 'goede' muziek hield, maar ja. Als je een jaar of 16-17 bent en naar een disco 'De Schuur' ging in een plattelandsdorpje kon je de goede verantwoorde muziek wel vergeten.
En als je dan net een leuk meisje tegen over je had, wat was er dan beter dan 'don't let me be misunderstood'. En natuurlijk die oude versie van de Animals was 10 keer zo goed, maar dat wist dat leuke meisje tegenover toch niet. En daar moest je zeker niet over beginnen. Altijd maar hopen dat die kerel achter de draaitafel de lange versie zou draaien, want die korte versie dat was het natuurlijk niet. En met wat geluk na het nummer met tweeën de Schuur uit....
Ach muziek en herinneringen.
Toen ik veel later de lp zag liggen, lang getwijfeld. Dat kon toch eigenlijk niet, maar voor dat kleine beetje geld.... En nog veel later toen ik de cd zag liggen met het beste van Santa Esmeralda toch maar meegenomen, net zoals de tweede plaat van Santa Esmeralda "House of the rising sun". Ik zou eigenlijk een kastje moeten hebben voor al deze guilty pleasures, die eigenlijk niet kunnen en waardoor je je hele status van goede muziek liefhebber verkwanseld, maar toch. Moet het kastje wel op slot kunnen, want een guilty pleasure is vanzelfsprekend privé. Gezien de schoonheid die toen tegen over me stond te dansen zou ik de plaat een 5 moeten geven, gezien de afloop van het avontuur een 1. Zal ik dan maar voor een drie gaan ??

Don't Let Me Be Misunderstood is wel echt ruim een kwartier genieten hoor.

Gekregen van mijn buurvrouw die haar platen wegdeed, maar deze blijft in de collectie.

Zoals velen voor mij al benoemen, alleen al voor de volledige A-kant is dit echt keeper!