The Walkers - Hollands Glorie (2003)

Dit vonden mijn ouders leuk. The Walkers zijn eigenlijk een vergeten groep. Deze compilatie bevat wel zo'n beetje de grootste hits en een paar glorieuze pogingen die de tipparade hebben gehaald. There's No More Corn On The Brasos en My Darling Helena waren behoorlijke hits.
Zelf herinner ik me hun versie van Oh, Lonesome Me waarvoor nog een clipje is opgenomen in de ook al bijna vergeten Flevohof. Dat filmpje komt tegenwoordig af en toe voorbij op 192TV. Het vreemde aan dat nummer is dat het voor mij klinkt als een Creendence-outtake uit de Mardi Gras periode. Rumour at the Honky Tonk werd ondanks veel airplay geen hit. Eigenlijk een beetje onterecht, want het was en is een mooi melancholiek nummer.

Ik heb een andere compilatie van The Walkers op Marlstone uit 2000, ook met 18 nummers. Ik zal eens proberen of ik die toegevoegd krijg of laten toevoegen.
The Walkers gingen alle kanten op qua muziek (zie ook The Press), maar Oh Lonesome Me, en ook Memphis Tennessee klinken inderdaad erg Creedence. Heb van The Walkers ook nog diverse singeltjes.

Gegeven de vele "drogisterij" verzamelaars, is de vraag : zijn dit de originele singles of hebben we hier de vreselijke heropnames?

Ik heb een iets andere verzamelaar van de Walkers, met een andere hoes, maar vrijwel dezelfde tracklist en op hetzelfde label. En dat zijn de originele opnamen.

In aanmerking genomen dat de rechten van de catalogus van voor 1990 van Telstar/Killroy ooit zijn doorverkocht aan CNR/Arcade, heb ik er alle vertrouwen in dat bovenstaande CD de originele opnamen bevat.

Ik ken de meeste hits van deze band wel, maar was er nooit erg van onder de indruk. Alleen Rumour at the honky tonk (een cover overigens) vond ik een geslaagde single. Helaas heeft die de hitparade nooit gehaald, hij bleef in 1979 steken in de tipparade.

Vraag me af wat voor business Nederlandse mannen hebben met een statement als Nobody Loves Like An Irish Man.

Ach ja, in de jaren zeventig was het nog hip om als Nederlandse band in het Engels te zingen en Amerikaans te klinken. Er staan wel meer titels op die de wenkbrauwen doen fronsen. Wat heeft een Limburgse band met Memphis, Tennessee? En weet de gemiddelde Nederlander wat een 'brasos'is? Tja, allemaal cover songs - ik hoop dat ze zelf weten/wisten waar ze over zongen. Oh, kennelijk toch wel. Ze hebben het zelfs enigszins vernederlandst: 'sugar cane' werd 'corn'.

Van The Walkers bezit ik een gelijkaardige compilatie die ik kocht vanwege het prachtige There's No More Corn on the Brases dat mij doet denken aan een broeierige zomerdag. Daarnaast vind ik het CCR-achtige Oh Lonesome Me ook erg leuk, de rest varieert van aardig tot melig.

Dat Nederlandse bands in de jaren '70 (en voordien) zich spiegelden aan de populaire Amerikaanse of Britse bands (wat gaucho wellicht bedoelt) klopt volledig. Enkel The Cats en George Baker Selection hadden nog wel een Hollands tintje. Met de punk & new wave kwam er meer ruimte voor kleinschaligheid en begonnen meer Nederlandse bands in eigen taal te zingen, je kon dan écht over Nederpop spreken.