Bij dit album vaart mijn gevoel op twee sporen. Enerzijds hoor ik de potentie en hoor ik wel degelijk goede songs. Maar aan de andere kant is het nog wel een beetje gezoek en een klein beetje standaard, terwijl Son Lux op volgende twee albums laat horen dat hij eigenzinnige muziek kan maken waar dé balans wordt gevonden tussen het singersongwriter-schap en het gebruik van electronische elementen. Hier is dat nog een klein beetje rocky, en dat komt het geluid niet persé ten goede. Ik ga er gewoon nog een keer voor zitten.