Pestilence - Obsideo (2013)

Yes they fucking did it. Ik heb weer kippevel op mijn armen. Net als toen ik testimony of the ancients voor het eerst hoorde. Dat is een tijd geleden. Volgens mij was ik een jaar of 13. Nu 35 jaar. Pestilence is wat mij betreft weer helemaal terug. Zieke goede riffs. Mameli zingt weer exact zoals op het testimony album.
Laniatus is overal een simpel maar verdomd doeltreffend nummer. Mijn speakers krijgen behoorlijk op hun donder.
Die blastbeats hoeven voor mij niet zo. Pestilence heeft het niet nodig. Daarom is Testimony of the ancient altijd nog mijn ultimate deathmetal plaat. Obsideo komt wel een heel eind in de richting.

Of deze net zo goed is als Testimony, dat durf ik te betwijfelen.
Dat het wel een heel eind in die richting komt, zeker wel!
Pestilence slaagt er met deze cd in om de mix tussen de klassieker Testimony of the Anscients en het "net over the top experiment" Spheres te vinden. Zelf vind ik Spheres een erg goede cd. Ik hoor op deze plaat erg veel van beide topplaten.
De stem is idd erg zoals het vroeger was, de sound zit precies tussen de 2 platen in, maar die riffs zijn echt heerlijk. Pestilence was altijd al meester in het creëeren van erg eigenzinnige riffs, en dat laten ze hier eens goed horen! Vakkundig gedrum zorgt verder voor de nodige breaks en versnellingen. Luister als goed voorbeeld maar eens naar Distress.
Na het in mij ogen erg teleurstellende Doctrine, wordt ik hier weer helemaal vrolijk van!

Hmm dat biedt hoop. Testimony was weliswaar wat te netjes maar zeker erg goed. Spheres was ronduit bijzonder. Het hoeft ook niet per se allemaal als Consuming Impulse te kinken. Mameli blaast zoals het hem betaamt weer eens hoog van de toren in Aardschok, maar Doctrine viel mij ook dusdanig tegen dat ik aanvankelijk niet geïnteresseerd was in Obsideo.