Robbie Williams - Swings Both Ways (2013)

Daar gaan we weer..

http://youtu.be/TNASdyVnubs

De eerste single "Go Gentle" klinkt tenminste erg lekker, typisch Robbie en weinig 'swing' als je dit met "Swing When You're Winning" vergelijkt.

Ben heel benieuwd naar dit album. Volgens mij zal het niet echt te vergelijken zijn met Swing When You're Winning. De single 'Go Gentle' klinkt alleszins heel erg leuk!

een woord drama

Ik moest even kijken of Snowblind een Black Sabbath cover was. Niet dus.

Wat is er zo slecht? Ik ben wel benieuwd op zich, nog geen tijd gehad dit te beluisteren...

En het is ook geen cover van Tori Amos (Night Of Hunters-album).

Leuk album, of in ieder geval stukken beter dan de albums die hij sinds Intensive Care heeft uitgebracht. Het haalt het niet bij zijn voorganger Swing When You're Winning, mede vanwege het gebrek aan covers en een overdaad aan vrij gezapige softe nieuwe nummers. Maar de hoogtepunten die er op staan (m.n. Swing Supreme en Wan'na Be Like You), maken het album meer dan de moeite waard.

Is dit de orginele versie van Puttin'On The Ritz?

Nooit een heel R.Williams album afgeluisterd, maar deze is prima iig.

Eigenzinnige versie van Dream a Little Dream staat ook op Eddie Vedder - Ukulele Songs (2011).

Nee, die is van Fred Astaire.

Dank je wel (Y)

Al blijft de uitvoering van Taco imo toch ook geweldig hoor. Veel fijner dan de uitvoering van Robbie.

Vond trouwens zijn tv-optreden in het Palladium maar erg mager. Irritante onderbrekingen en een paar kinderliedjes die niks met swing te maken hebben. Nee, geef mij maar gewoon zijn Albert-optreden van een jaar of 10 terug. Al was deze uitvoering van Minnie The Moocher wel weer geniaal. Je kunt er ook lekker veel kanten mee op 'tekstueel'.

Lily Allen in "Dream a Little Dream of Me", wat een heerlijke toevoeging!

Nee, Darkzone de eerste uitvoering is van Harry Richman.

Maar die kan vast niet tippen aan de eerder genoemde grote hit uit de 80s.

Door dit album ben ik (zijn wij in de familie) behoorlijk afgehaakt betreft Robbie. Zijn vorige album klonk ook al te geforceerd, ondanks een aantal erg goede songs.

Vanaf Escapology zat er een flinke steigende lijn in zijn albums, maar vanaf TTC ging het helaas snel bergafwaarts en was de spontaniteit ook weg, vooral live. En dan de zeer hoge toegangsprijzen, vooral voor zijn recente Swing-tour...

Admit it Robbie you are a tat gay, plaagt Rufus in het duet Swing Bots Ways. Whatever, geen verrassing daar wat mij betreft. Dit 2de Swinging, is m.i. minder als de eerste keer dat hij dit deed en toen ook wel verrassend was, ten tijde van zijn grote roem, met zo'n uitstapje komen. Daar kreeg hij ook verdiend de waardering voor. Dit keer vind ik het minder overtuigend en niet alle gekozen nummers passen erbij. Echter is zijn bewerking van Swing Supreme er wel eentje die goed is geslaagd alsook het Dean Martin & Sammy Davis achtige duet met Rufus Wrainwright.