Tiamat - The Astral Sleep (1991)

Uitstekend album, dit tweede van Tiamat.

Begonnen als duistere dark/ blackmetal band, lieten ze hier voor het eerst een duidelijke voorliefde horen voor symfonische klanken.
De mix van slepende death metal en atmosfeer en symfonica moet toen al behoorlijk verfrissend geklonken hebben.

Hoewel ik de voorkeur geef aan Clouds en vooral Wildhoney en A Deeper Kind of Slumber, valt niet te ontkennen dat ook dit album al beschikt over een aantal uiterst sterke songs, zoals het duistere Ancient Entity en het slepende The Southernmost Voyage.

Tiamat was zowat mijn lievelingsband uit de metal-hoek.

Sterke plaat, die ik nog graag eens mag terughoren.

Wie middels Sumerian Cry voor het eerst kennis maakte met Tiamat, had niet kunnen vermoeden dat de norse, middelmatige death metal al op de tweede langspeler flink ontstegen wordt. Op The Astral Sleep dient death metal nog wel als raamwerk voor het speelveld van Tiamat, maar allerhande toegevoegde sfeerverhogende elementen maken het album tot een waar luistergenot. Dat wordt na het sombere clavecimbel intro al snel duidelijk wanneer op hakkende wijze Lady Temptress ingezet wordt. Een zeer overtuigende oerkreet van Edlund zet het nummer echt in gang. Ratelende death metal, Sabbathiaanse doomriffs, Oosters getinte solo's, akoestische intermezzo's en brede koor en toetspartijen dansen hierin als innige geliefden met elkaar rondom een denkbeeldig altaar in een occult ritueel.
Deze ingrediënten kenmerken het leeuwendeel van de nummers. Met het depressieve Mountain Of Doom is de luisteraar ook al getuige van hoe Tiamat zich verder zal ontwikkelen.
Hoezeer ik ook de experimentele Tiamat kan waarderen, blijft dit duistere meesterwerkje mij toch, vanwege de samensmelting van de death metal van het eerste album en de atmosferische gothische klanken van het latere werk, het meest dierbaar.

Zeker een aanrader deze plaat, Track na track duister en sterk.

Een heel mooie, sfeervolle, welhaast buitenaards klinkende (death) metal plaat.
Al indertijd 'ontdekt', maar nooit meer van de band geproefd.
Zou ik misschien toch es moeten proberen...?