Pharoah Sanders Quartet - Crescent with Love (1992)

Met: William Henderson (piano), Charles Fambrough (bass), Sherman Ferguson (drums)

Ja, dit is een hele lekkere plaat! De Sanders na het jaar 1975 heeft van alles uitgebracht, ook een hele hoop rotzooi waaronder quasi disco/smooth jazzachtige commerciële shit. Het is dus altijd even zoeken binnen de periodes van de latere Pharoah. Maar dit is een ware parel. Sanders brengt hier 12 stukken die over het algemeen geassocieerd worden met Coltrane. En hij pakt dan ook wel de mooiste composities: After The Rain, Wise One, Naima en Lonnie's Lament: echt smullen geblazen.

Dat de invloed van Coltrane groot is op het spel van Sanders, staat buiten kijf. Maar hij klinkt niet als een valse kopie of imitator gelukkig. Ook aan deze composities geeft hij zijn eigen draai, al voel je de geest van Coltrane eromheen hangen. En wat speelt Sanders hier goed. Hij schreeuwt op deze plaat bijna geen enkele keer, maar speelt met zo ontzettend veel gevoel. Eigenlijk is de gehele opname vrij ingetogen. Hoe goed de band (ik ken alleen Henderson) hierop reageert is wonderbaarlijk: volledig op elkaar ingespeeld en afgestemd. Ze lijken elke stap die Pharoah maakt aan te kunnen voelen.

Dit is een plaat die ik nog heel vaak ga draaien, werkelijk elk nummer is raak. En vanwege zijn diepgang maar toch algehele rust kun je dit met een koptelefoon beluisteren, maar net zo goed op zondagochtend bij de koffie draaien. Absoluut één van de betere keuzes voor het latere werk van Sanders!

Let er wel op dat je de release met 2cd's aangeschaft en niet de enkele. De 2 zijn het namelijk meer dan waard.