Budgie - Impeckable (1978)

Beter dan "If i were Brittania..." , maar nog steeds niet op hetzelfde niveau als de oudere albums.Wel weer een prachtige hoes.

Op vinyl en CD

Na het wat wat ingedutte "If I were Brittania..." is dit een goede come back. Het is een puik en degelijk rockalbum. Maar het niveau van de eerste 5 albums wordt niet gehaald. Toch luister ik graag naar deze plaat. "Pyramids" en "I'm am a faker too" zijn uitstekende songs. Als je ooit in de zomer door het open raam iemand schaamteloos "All at Sea" hoort zingen dan ben ik dat.

Ik vind dit het minste album uit de 70 jaren. Te weinig spirit op dit album.

Zal wel aan mij liggen, maar dit (hard) rockt heerlijk weg! Veel meer to the point dan de voorganger, die ik net nog hoorde, maar wel met net even wat eigenwijsheid (funky en heavy elementen in het gitaarspel) erin verwerkt. 'All at Sea' komt als rustpunt te vroeg en vind ik sowieso niet briljant. 'Don't Go Away' is wat dat betreft een heel stuk charmanter.

Ik 'ken' nu nog maar 3 platen van ze (en deze heb ik het meest gehoord), maar deze is echt wel favoriet tot nu toe. 'All...' weerhoudt me er van om een dikke 9 uit te delen, helaas, maar op termijn sluit ik dat niet uit. Dan maar een kleine 9 voor nu...

Halverwege viel bij mij nog een kwartje van vergelijking: Culprits 'Guilty as charged', zowel qua riffing soms alsook qua sound. Al is deze plaat in z'n geheel lichtvoetiger.

Een stap terug i.v.m. de voorganger. Nogal rechttoe rechtaan rocknummers. Dan was de voorganger toch origineler en spannender. Een krappe 3.0 derhalve.