Virgin Steele - Noble Savage (1985)

Noble Savage word over het algemeen beschouwd als DÉ klassieker van Virgin Steele maar dat vind ik persoonlijk wel heel erg ver gaan. Natuurlijk staan er best wel enkele goede songs op (We Rule The Night, Noble Savage, The Angel Of Light) maar het merendeel van de tracks heeft de tand des tijds niet echt met glans doorstaan. Zo zijn Rock Me en I'm On Fire simpele flut nummertjes die enkel dienen als opvulling en is ook bijvoorbeeld The Evil In Her Eyes ver ondermaats. Tel daarbij nog de slappe productie op en ik vind dat de term "klassieker" die veel metal fans er op plakken niet echt van toepassing is. Ook de bonus songs op de re-master zijn eerder van het matige soort. Noble Savage haalt het dus bijlange niet van het latere werk als Marriage Of Heaven And Hell of Invictus.

De enige echt slechte songs zijn Rock Me en Don't Close Your eyes, en aangezien die acher elkaar zitten kan ik het makkelijk skippen. We Rule The Night, Thy Kingdom Come, Noble Savage, Angel Of Light en Obsession (it burns for you) zijn dan weer geniale nummers die iedere heavy metal liefhebber zullen bekoren. 3,5 sterren

Heh, grappig om een nieuw bericht zo'n 11 jaar na mijn eerste recensie hier neer te zetten. Geen nieuwe recensies in de tussentijd? Blijft frappant voor een album waarvan de band steevast beweert dat dit hun meest geliefde album onder de fans is. Laat het duidelijk zijn: ik ken geen enkele Virgin Steele fan die dit album als favoriet heeft. Noble Savage is vooral onevenwichtig te noemen, terwijl het ook een paar van de beste werkjes heeft die de band ooit heeft voortgebracht. Helaas ook het slechtste. Iets als I'm On Fire balanceert al op het randje van het toelaatbare, maar Rock Me en Don't Close Your Eyes vallen onder het kopje 'getoupeerd haar/spandexbroeken'. Dat Ratt en Motley Crue dit doen maakt me niet uit, maar Virgin Steele is hier toch echt te goed voor.

Gelukkig zijn er lekkere rockers als We Rule The Night, Fight Tooth And Nail en stiekem ook wel een beetje I'm On Fire. Waar de echte magie te vinden is, zijn de mini-epic Thy Kingdom Come, de fabuleuze titeltrack en Angel Of Light. Het nummer Noble Savage zelf heeft een fabuleus outro dat nog geen enkele andere band heeft kunnen evenaren. De bonustracks bevallen me eigenlijk ook allemaal; zelfs de ballad Where Are You Running To roept meer Queen op dan hairmetal. Het is echter vooral Obsession (It Burns For You) die de absolute prijs krijgt voor beste bonustrack.

Eigenlijk is Noble Savage (in de extended editie met bonustracks) toch wel een erg leuk album. De foute hairmetal had echter weggelaten moeten worden om echt de ultieme klassieker te maken, dat is het nu nog steeds niet in vergelijking met de latere werken. Maar... eigenlijk vind ik toch nog steeds erg veel liefde voor dit album.

Voorlopige tussenstand:
1. Noble Savage
2. Guardians Of The Flame
3. Virgin Steele

Hoewel ik toch wel de voorkeur geef aan de onvervalste epiek van Guardians Of The Flame, kan ik het meer kitscherige Noble Savage ook wel waarderen. De keyboards klinken niet meer geflipt, maar doen vooral denken aan de tekenfilms die ik in de vroege jaren negentig keek. De waardering wordt beïnvloedt door de nostalgie, maar ik kan buiten dat zeker niet ontkennen dat Noble Savage een aantal zeer puike songs in huis heeft. Rock Me kun je direct vergeten. Daar maakt Virgin Steele een lelijke misser, maar de impact van bijvoorbeeld de titeltrack is vele malen groter. Dit is een band die steeds volwassener wordt en hopelijk nog veel meer in petto heeft.

1. Guardians of the Flame
2. Noble Savage
3. Virgin Steele

Een erg fijne plaat van een band die nog groeiende is. De zang blijf ik heerlijk vinden en muzikaal is het hier nog een mix van epische nummers met wat meer recht toe recht aan nummers.
Ik heb zelf de 2cd versie, dat maakt soms het beoordelen wat "lastiger", de plaat duurt dan gewoon 2 keer zo lang. Staan trouwens wel goede extra nummers bij.