Skid Row - Thickskin (2003)

Skid row is niets zonder Sebastian Bach

Ineens moest Skid Row het doen zonder Bach. Elk jaar steekt er weer een aantal geruchten de kop op dat de band weer in oorspronkelijke bezetting de festivals onveilig gaat maken, maar voorlopig zijn de ruzies tussen band en Bach nog niet bijgelegd.
Thickskin lag een poos op de plank voordt hij uitkwam. De anonieme Johnny Solinger had de ondankbare taak om de schoenen van zijn illustere voorganger te vullen. Op zich zijn de songs ook niet echt slecht, maar het charisma van Bach wordt ernstig gemist. Toch gek want compositorisch gezien had 'Baz' vrijwel part noch deel aan de albums van Skid Row. Maar Solinger zingt ook erg vlak, moet ik zeggen. Meer dan verdienstelijk is het niet.
Stilistisch gezien meet de band zich op Thickskin een modern geluid aan wat op het snijvlak van de ruwe garagerock en de vertrouwde melodieuze hardrock bevindt. Een echte uitschieter staat er niet op, maar het kalm kabbelende See You Around en het stevige titelnummer mogen er best zijn.
I Remember You Two is flauw en geeft maar weer eens aan dat de band een harde tijd heeft om vervlogen tijden te doen vergeten.

Tja,
Het meeste is al gezegd door Edwynn. Echt een slechte plaat is het niet, het krijg van mij net iets meer dan een voldoende.
Het weg vallen van Bach was natuurlijk een gigantisch verlies, de stem maakte de band. Dat maakte Skid Row net eventjes iets anders dan de rest.
Hier krijg Johhny Sollinger de taak om de nummers te vertolken. Doet hij in principe prima, moge het zijn dat hij niet zo'n 'range' heeft als Bach en dus maar een schamele aftrek is van Bach.
I Remember You Two is dus echt een lachertje, hadden ze niet moeten doen.
One Light is gigantisch saai. In de rest zit potentie maar is niet genoeg uitgewerkt naar mijn idee.
Het mee willen gaan met de tijd is prima, maar doe het dan net iets beter dan de rest, dat is dit natuurlijk gewoon niet.

Als een band uiteengaat of er wordt een bandlid de wacht aangezet komt het soms vanuit commercieel oogpunt nooit meer goed.
Na zijn vertrekt uit Skid Row moest Bach het alleen doen en dat was geen makkelijke klus. De beste man was al geen compositorisch wonder - zijn bijdrage op de eerste 3 worpen van Skid Row was gering - in zijn eentje bleek hij de kar niet te kunnen trekken, getuige een rits magere soloplaten van zijn hand.
Echter zonder Bach bleek Skid Tow ook geen potten te kunnen breken, de eerste release na de breuk; Thickskin verbleekt enigszins bij de voorgangers.
Johnny Solinger verving zijn markante voorganger en om eerlijk te zijn verbleekt de Texaan als je hem vergelijkt met onze gillende energiebom.
Bach was uniek en bleek uiteindelijk met zijn zang bepalend voor de sound van Skid Row.

Thickskin is niet slecht maar het plaatje trekt anoniem aan mij voorbij. Songs als Thick Is the Skin en Hittin' a Wall boeien nog wel, een fijne groove, felle riffs en Solinger komt zelfs wat venijnig uit de hoek.
Echter worden dergelijke tracks afgewisseld met slappe drollen als Born A Beggar en See You Around, daar zit geen enkele pit in. Thickskin bleek uiteindelijk niet meer dan een voetnoot in de geschiedenis van de band.