Fantômas - Fantômas (1998)

Erg mooie mix van metal en avantgardistische soundexplosies. gedirigeert door Mike Patton (Faith No More en meer)
't duurt even voordat je de compositie door hebt, maar dan heb je ook wat. Live klinkt het allemaal nog sterker.
Wat wil je met oude rotten als :
Dave Lombardo (o.a. Slayer)
King Buzzo (Melvins)
Trevor Dunn (Mr Bungle)

De opvolger is trouwens anders van opzet. zie"The director's cut"

Als ik dit album hoor verschijnt elke keer een glimlach op mijn gezicht, heel aparte nummers die grenzen aan gekte en waanzin, dan weer hard enkele seconden later weer ingetogen, moeilijk om er een waardering aan te plakken, enerzijds vind ik het boeiend om naar te luisteren anderzijds vind ik het geen prettige cd om naar te luisteren omdat het extreem ontoegankelijk is, ik zet m nog maar weer eens een keer op om mijn definitieve oordeel te vellen

De orde der chaos is het motto van Mike Patton en 'in order to create you must destroy.' Hoe goed ik mij hierbij kan aansluiten.

Dit ontoegankelijke maar zeer boeiend album lijkt het meest op Suspended Animation dat voornamelijk wordt gedomineerd door tekenfilmgeluiden door de afwisselende stiltes en het geweld door.

Director's Cut en Delirium Cordia zijn te verschillend met 2 andere thema's.

Uitbarstingen en rustige passages van Mike Patton, onheilspellende sfeer, technisch heel knap op elkaar ingespeeld. Als je hem doorhebt is het een geweldig album, maar je moet er tegen kunnen!
Je zet hem niet zomaar op om "gewoon lekker een plaatje te draaien"

Ik verhoog naar 4,5*

Heel veel werk van Patton zal nog gedoemd zijn om van mij dit cijfer te krijgen maar ook hier een 4* Ik denk niet eens dat ik overal een comment neer ga zetten. Aangezien ik veel van hem ken en super vind, is dat onbegonnen werk.

Een plaat gemaakt door een geniale gek genaamd Mike Patton. Het album is gebaseerd op een stripverhaal. Elk nummer moet een pagina voorstellen. Hoe kun je het verzinnen? Géén plaat voor feestjes of achtergrond muziek en zeker niet makkelijk te beluisteren. Maar na meerdere luister beurten ontdek je de geniale gekte en chaos.

Geniale gek idd, Patton kicks ass!!

Niet iets wat je iedere dag draait, maar als je er zin in hebt dan is dit mega. Zoals daarstraks.

Heerlijke avant-garde en metal met mijn favoriet Mike Patton. Album gaat als een sneltrein en ik vind het wel heerlijk dat het een concept album is.

Ik geef het nu nog een 4 maar het kan nog alle kanten op. Wat een toffe album is dit!

Pagina 21 bijvoorbeeld. Of 29!

Halfje erbij. Heb de cd al tijden en ken 'm beter dan ik dacht.

Ongeëvenaard in z'n soort. Samen met The directors cut zou dit werkje de geschiedenisboeken in moeten als een ware klassieker. Tijdloos!