Jenny Lewis with the Watson Twins - Rabbit Fur Coat (2006)

Twee nummers gehoord en toen was ik al om: Rise Up With Fists en Melt Your Heart.
Nummers met een lichte country/folk/soul (a la Dusty Springfield) invloed: ze wisten snel mijn belangstelling te krijgen.
Ik hoorde daarbij ook de sfeer van Martha Wainwright en een beetje de combi Isobel Campbell/Mark Lanegan.
Het was genoeg om de hele cd te willen hebben.

Jenny Lewis is de zangeres van Rilo Kiley.
Conor Oberst (Bright Eyes) was degene die ervoor zorgde dat Jenny deze solo-cd ging maken.
Mag ik de heer Oberst vanaf deze plaats hartelijk bedanken daarvoor.
Jenny krijgt dan ook hulp van Conor Oberst en verder o.a. van enkele leden van Death Cab for Cutie.
Een hoofdrol is natuurlijk weggelegd voor de zussen the Watson Twins die de boel voorzien van soulvolle, gospel-achtige achtergrondvocalen.

Vroeg in het jaar al een prachtplaatje
(inclusief de cover van de hit Handle with Care)

De cover Handle with Care is natuurlijk van Travelling Wilburys.

Ik ga dit album overigens steeds beter vinden: het doet me bij tijd en wijle herinneren aan dat prachtige debuutalbum van Martha Wainwright.

Helemaal mee eens!!

Het wordt op Motel Mozaique dus kiezen tussen Jenny en Mogwai, niet eenvoudig..

dit is best leuke country achtige music!

Weer iets ontdekt hier op MuMe.. Ik heb twee nummers geluisterd en ik wil MEER MEER MEER!

Beoordeling volgt..

Alle nummers geluisterd, vandaag besteld (samen met een album van Rilo Kiley), en ik denk dat ik daar nog veel plezier aan ga beleven.

Een heerlijke plaat. Lekker fris, leuke background zang, lekkere deuntjes. Haar stem is heerlijk om naar te luisteren. Als een frisse zomerochtend..

Voor nu een 4*

aha, vandaar dat het zo aan Orbison doet denken. Valt trouwens onder de categorie: "bijzonder geslaagde cover".

Wat een geweldig album is dit. Voor mij zeker een van de betere van 2006. In alle lyrics zit die typische humor van Jenny Lewis, ik kan er in ieder geval uren naar luisteren. Wat mij betreft is dit werk net weer wat beter dan Rilo Kiley.

Op t eerste gehoor wel leuk, alhoewel dit door ene Sophie Zelmani al vele male beter is gedaan. Net even wat spannender met meerdere draaibeurten. Ik wil gewoon wat te ontdekken hebben en niet gelijk de eerste keer luisteren alles al gehoord te hebben. Met andere worden dit is muziek voor de simpele zielen onder ons... en tja als je niet beter weet dan moet je ook wat.

Dit vergelijken met Sophie Zelmani slaat ook als een tang op een varken. Dit is Sophie Zelmani (zeer rustig ingetogen popmuziek) en dit is Jenny Lewis (tegen de country/roots aanschurkende muziek). Volgens mij compleet verschillend, maar ik kan het mis hebben.


Alles wat jou niet aanstaat krijgt direct de classificatie saai, saai of saai. Kom eens met wat constructieve argumenten anders neem ik je bij voorbaat al niet meer serieus. En op die laatste zin zal ik - als simpele ziel zijnde - maar niet reageren.

ik probeer alleen degene die geen tijd hebben om alles te luisteren te behoeden voor de net-niet artiesten. En dat zijn er nog al veel!!
Soms om moedeloos van te worden..

Maar L_T_B heeft natuurlijk wel gelijk in zijn reactie: het is een vergelijking die echt nergens op slaat en zo'n opmerking als 'muziek voor simpele zielen' lokt uiteraard reacties uit; dat had je kunnen verwachten, daar moet je dan vervolgens niet moedeloos van worden. Of je neemt zo'n opmerking achteraf terug, of verdedig die opmerking met verve i.p.v. je hoofd te laten hangen..... dat is namelijk zo saaaaaiiiiiiii

ha ha die zit!! Als t goed is voelen jullie je niet aangesproken met simpele zielen, alhoewel... en dan nog die hoes. t meisje met de rode jurk. en de dames op de achtergrond kijken een beetje non chalant, wat een idee! trek dan een duitse (fur?)konijnenjas aan!! en de muziek is zo standaard braafjes voorspelbaar gewoontjes niks aan de hand nummers. Je moet schreeuwen alsofje in brand staat zei Bukowski ooit en verdomd hij had gelijk.

!!!!!!!!!!!!!

Vind ik niet. Het voegt niets toe aan het origineel.

Dit album begint op zich veel belovend. Mooie zang met een scheut country, die wat sfeer betreft ook wel aan Alison Krauss doet denken. Vanaf Rabbit Fur Coat slaan ze bij mij de plank mis. Een verhalend nummer is niets mis mee, maar dan moet je het wel weten te brengen. Zeker als je zo'n slap en eenvoudig riedeltje gebruikt ter ondersteuning van het verhaal. Daarna komt het eigenlijk niet meer goed. Handle With Care is zo'n overbodige cover dat helemaal niets toevoegt aan het origineel dat zo goed in elkaar steekt. Bij dit nummer heb ik alleen maar het origineel voor ogen. Oberst,Ward en Gibbard zijn een grijs vlak in vergelijking met de reizende Willbury's.
Een half geslaagd album wat mij betreft.

upgrade score naar 4,5*. In mijn oren langzaam een klassieker in wording.