Pentagram - Be Forewarned (1994)

Deze versie van Be Forwarned is echt duister en super! Lekkere retro-doom van een legendarische band...

Retro? Hoe bedoel je cornucopia?

De drie eerste albums van Pentagram zijn alle zeer de moeite. Ook dit album staat weer bol van zware aanstekelijke riffs. Helaas, slechts de tweede maar alweer laatste bij het label Peaceville.

Wederom een geslaagd Pentagram album met duistere kanten en teksten.

Een half punt bij. Wolf's Blood en de nummers daarvoor blijven werkelijk fantastisch!

Met retro bedoelde ik dat Pentagram oldschool 70's doom maakt in de stijl van Sabbath... Zij hebben het langer vol gehouden en krijgen nu dankzij bijv. Graveyard weer een beetje aandacht. Ze stonden zelfs op Roadburn! Ook in de jaren '90 werden ze vaak aangehaald als grote inspiratiebron voor de stonerbands... M.a.w.: CULTBAND!

Be Forewarded komt oorspronkelijk uit 1972 en is destijds als 7" uitgebracht onder de naam Macabre.

Ja, dit is eigenlijk geen retro te noemen. Pentagram bestaat al van begin jaren 70 en is daar altijd blijven steken.

Waarom is het dan geen retro?

Retro staat voor een nieuw product die is geïnspireerd en naar het verleden wijst. Pentagram is min of meer één van de grondleggers van de doom metal en dus een originele bron.

Nou ja, sorry dan...

Wat een KILLER toch, die Wolf's Blood!

hier toch even het oorspronkelijke garage nummer!!

Zeven jaar na Day of Reckoning komt Pentagram dan eindelijk met een opvolger. We zijn dan inmiddels ruim in de jaren negentig en de band groeit gewoon mee met de dan heersende trends. Be Forewarned zelf is dan al ruim twintig jaar oud. Een occulte rockpareltje dat Pentagram uitbracht toen ze eventjes Macabre heetten. Terug naar 1994 en het nummer is twee keer zo lang geworden. Het tempo ligt lager, de gitarenpartijen zijn meer doom en de hele sfeer doet ook behoorlijk denken aan de trends van die tijd. De plaat duurt ook net geen uur, dus ik ga er maar van uit dat de release alleen op cd was.

Be Forewarned laat eigenlijk heel goed horen hoe Pentagram meegaat met de tijd en dat alleen al maakt dit album wel de moeite waard. De muziek is lang en slepend geworden, maar Bobby Liebling en Victor Griffin kunnen hier heel goed mee uit de voeten. Er heerst nog steeds een lekker horrorsfeertje, zoals in Ask No More, terwijl de opener, Live Free and Burn juist lekker direct is. Ik had hier eigenlijk ook wel verwacht dat meer songs gerecycled zouden zijn, maar dat valt me reuze mee. Een paar songs vind je nog wel in brakke demovorm terug op First Daze Here Too, maar die klinken stuk voor stuk beter op dit album. De jaren negentigjas past Pentagram goed. Uitgesponnen doom met een vleugje gothic. Frustration doet zelfs erg grungy aan. Ik ben in een gulle bui en geef 4,5*. Dit is een plaat waar je me gerust wakker voor mag maken.


Tussenstand:
1. First Daze Here
2. Pentagram
3. Be Forewarned
4. Days of Reckoning