Evergrey - The Dark Discovery (1998)

Met een gedateerde productie is dit het debuut van Evergrey. Geen bandlid van deze line-up zit nu nog in de band, behalve de zanger. Dat het precies de zanger is verbaast me niet, want die bepaalt hier in zijn eentje het geluid van de band. Door de productie komt de muziek niet erg uit de verf, maar qua zang zit het wel snor. Het is al geen wereldschokkende plaat, maar de productie maakt het een erg matige CD.

Zwaar onderschat debuut van deze klasseband.

Enige punt waardoor dit album niet naar 5* verhoogd wordt is het gebrek aan variatie in de nummers onderling. Nu stoort mij dat minder omdat het op die manier bijdraagt aan de coherentie ervan. Uiteraard hoor je hier en daar nog kleine beginnersfoutjes maar dat is nu eenmaal eigen aan een eerste album. Je hoort toch al welke kant Evergrey zou uitgaan in de toekomst, aan hun sound hebben ze niet erg veel veranderd. Compositorisch zou het op de volgende albums alleen maar beter worden. En jongens wat een mooie hoes!

Daar denken de meeste stemmers anders over, en ik sluit me daar bij aan.

The Dark Discovery heeft naast een matige, holle productie te lijden onder eentonige nummers, waardoor het album langdradig klinkt en in mijn beleving veel langer dan de 48 minuten muziek die op de CD staan. Toch komt er zo af en toe licht in de duisternis, zoals bij Closed Eyes en Every Tear That Falls. Dat zijn nummers die boven de rest uitsteken.

The Dark Discovery is een aardige album, waar de band (of Tom Englund) een glimp van zijn kunnen laat zien.Op navolgende albums wordt dit echter veel duidelijker.

Matig debuut dat als niet meer klinkt dan een demo. De productie is vreselijk om aan te horen. Daarbij is de songwriting nog beneden peil. Een mix van progmetal en powermetal, maar nergens hoor je de afwisseling die ervoor moet zorgen dat de plaat een aangename zit is.

Gelukkig wordt het allemaal maar beter met de band met enkele enorme klasseplaten. Maar deze kan gerust overgeslagen worden.