Wooden Shjips - Back to Land (2013)

Waar waren we ook alweer gebleven? Wooden Shjips klinkt als syxties psych met een vleugje The Doors en The Stooges. Is dat hier weer het geval? Antwoord is: ja, er is niets veranderd. Acht "nieuwe" nummers in de stijl die we van ze gewend zijn. Het luistert lekker weg maar zo kan Wooden Shjips nog twintig platen maken zonder een keer te verrassen.

Ja, "Back to land" klinkt op het eerste gehoor als eerdere albums.
Maar... het klinkt matjes, afgevlakt, lief, monotoon maar niet ruw.

Ruw is wat ik zou verwachten, maar dat is het niet, het klinkt zacht en monotoon. Bijna lieflijk.

Ik mis de bite, aggressie en ruwhied die ik ken van "Black smoke rise, home en looking out"

Een misser wat mij betreft, ik luister liever naar West 2011.
En naar: YouTube - Moon Duo - Motorcycle, I Love You [Operation Restore Maximum Freedom, Davis]

Just my 2$

Na het sterke West was ik erg benieuwd naar dit album. In feite is er eigenlijk helemaal niks veranderd aan Wooden Shjips op de productie na. De vorige plaat klonk zeer psychedelisch en spacey met orgeltjes die alle kanten op gingen en gitaarriffs die bedwelmd werden door de fuzz. Nu is alles een stuk netter en daardoor slaat de monotonie een stuk sneller toe. Ik hou het ook lekker bij West.

Ik kan me wel wat voorstellen bij bovenstaande commentaren, maar... dit is gewoon wel een verdomd lekker plaatje hoor!

Hoogtepunt wat mij betreft is het nummer 'Servants', dat sterk doet denken aan het album (II) van Follakzoid van dit jaar.

The Jesus and Mary Chain daar heeft het iets van weg
een zeer goed album ik kiepte bijna uit de stoel
meer van dit goed

Het album heeft een heerlijke sound en grooved lekker. Het recept is misschien eenvoudig, maar de bijna vloeibare leadgitaar partijen en de lijzige stem maken het geheel onweerstaanbaar.

@hidalgo: hoop dat je je niet bezeerd hebt?

Niks nieuws tov van hun vorige plaat, deze borduurt vrolijk verder. Is inderdaad daarom ook weer goed.