The Ploctones - Ploc (2013)

Je wordt steeds luier, Kistenkuif, weer gestemd en weer geen berichtje geplaatst!

Jemig Lura, het is ook allemaal niet meer bij te houden met al dat moois wat verschijnt. Je moet weten dat ik hier vrijwel alleen maar commentaar lever bij albums die ik daadwerkelijk heb aangeschaft. Dus niet even leunen tegen een luisterpaal en dan een berichtje. Nee ouderwets naar de platenboer, grasduinen in het nieuwe aanbod, de koptelefoon over de oren en dan wikken en wegen want de portemonee beslist mee. Ik kan dus niet overal direct op reageren omdat ik thuis eerst nog ruime luistertijd neem voor de rating en daarná vaak pas de juiste woorden vind voor een reactie. Lui ben ik daarbij ook zeker. Het boekje "Het recht op luiheid" geschreven door Paul Lafargue (de schoonzoon van ene Karl Marx) behoort tot mijn favoriete lectuur.

The Ploctones had ik al in mijn hart gesloten na het bijwonen van hun concerten en hun eerder album 050. De kwaliteit daarvan evenaren ze ruimschoots met Ploc. Ik hou de (hollandse) jazzscene bovendien nog goed in de gaten omdat ik vroeger heb meegewerkt in de rotterdamse Sunship Jazzbunker en nu het Bimhuis, A'dam op fietsafstand van mijn huis ligt. De koopkeuze voor dit album was daarom nogal makkelijk. Ik ken op dit moment in ons land simpelweg geen 'jazzband' die vitaler en gevarieerder klinkt.

Dat je in de Rotterdamse Sunship Jazzbunker actief geweest ben, wist ik, maar niet in het Bimhuis. Interessant! Dan ken je de heer Dulfer waarschijnlijk redelijk goed?

Hoewel mijn buurman er toevallig de baas is, ken ik het Bimhuis slechts als bezoeker. Maar Dulfer speelde ook regelmatig in de Bunker. Toffe en professionele feestjesbouwer. Nooit gezeik met hem. Altijd volle bak en met die recettes en wat subsidie werd dan weer een volgend weekend een rijtje jong en onbekend talent keurig betaald gepresenteerd. Of dure dollar amerikanen zoals Murray, Shepp, Dave Holland etc. Mooie tijd.

Dulfer schijnt ongekend populair te zijn geweest (of nog) in Japan! Die Japanners hebben toch een bijzondere smaak, want het was het enige land waar ooit Lewis Furey bekend was.