Love Is All - Nine Times That Same Song (2006)

Behoorlijk gehyped door Pitchfork laatst, maar ik heb ook al een hoop tegengeluiden gehoord van mensen die vinden dat Pitchfork weer eens overdrijft. Schijnt iets Arcade Fire-achtigs te zijn (dus let op VanDeGriend ) maargoed tegenwoordig worden alle net-niet-normale indie bands daarmee vergeleken.

Oei! Nu moet ik toch even reageren. Deze plaat heb ik al een tijdje in mijn bezit. Vorige week zag ik inderdaad dat Pitchfork de plaat een hoog cijfer had gegeven. Terecht, want het is een zeer goede plaat. Hoewel het voor mij even wennen was, heb ik toch doorgezet want de plaat had wel 'iets'. Toen ik 'Spinning and Scratching' voor de vierde keer draaide, viel het kwartje [om het zo maar even te zeggen]. Wat een heerlijk nummer! De drums vind ik fantastisch en de hysterische uithalen van de zangeres [ergens middenin het nummer] bevielen me erg goed. Het album is een kakofonie van klanken: gitaar, drums, trompetten, et cetera. Een groeiplaat!

Ik kon inderdaad Arcade Fire ook wel ergens ontdekken in de plaat, maar dan wel verkleed als de leden van The Polyphonic Spree op de weg terug van een volledig uit de hand gelopen feestje van Metric.
Ik heb het album nog niet goed genoeg geluisterd om er al echt een cijfer+onderbouwing voor te geven, dus die komen dan nog wel.

Ik hoor eerder een light versie van Yeah Yeah Yeahs. Doet me verder vrij weinig, 3 sterretjes.

Talk Talk Talk Talk Talk! Talk Talk Talk Talk Talk!

Ja, leuk bandje, leuk CD'tje. Ik denk wel dat het naar mate je het vaker luistert wat meer went. Nu zo op het "eerste" gezicht klinkt het wat 'all over the place'. Een mix tussen Arcade Fire en Yeah Yeah Yeahs (om maar weer eens wat cliché vergelijkingen uit de kast te trekken).

3,5* met dat halfje voor good will.