Diamond Head - Lightning to the Nations (1980)

Het beste werk van Diamond Head! Dit album is een van de grootste inspiraties geweest voor metallica.

Ik ben toch benieuwd naar dit schijfje .Mischien eens aanschaffen

doe borrowed trime der dan meteen bij, heb je alles relevants in huis

Heb van dit album enkel The Prince, Am I Evil? en Helpless. Alle drie zalige nummers.

Ik heb dit album een aantal jaar geleden leren kennen via Metallica's Garage Inc, waar Metallica's covers van The Prince, Am I Evil, Helpless en It's Electric op staan. Laten dit hier nou ook net de sterkste nummers hier. Erg mooi om de invloed te horen die Diamond Head met dit album zo overduidelijk op Metallica's jaren 80 werk heeft gehad.

4 sterren

Na mijn laatste bericht heb ik de rest van het album ook gedownload (dit vind je haast nergens meer) en ja, de rest is zeker ook niet slecht. Sucking My Love is misschien een tikje te lang, maar voor de rest kan ik alle 7 nummers goed smaken. Absolute favorieten blijven Am I Evil? en Helpless.

Heb deze cd een tijdje geleden gedownload om eens iets te kunnen horen van deze band, waar ik wel redelijk wat over had gelezen, maar nog nooit iets van had gehoord.
Na de positieve verhalen die ik had gelezen, viel deze plaat me toch een beetje tegen. Het gitaarwerk is best goed, alleen ben ik niet echt gecharmeerd van de zang. Het klinkt een beetje iel, en met wel heel veel o-o-oooohs.
Al met al niet erg om zo nu en dan te beluisteren, maar daar is het wat mij betreft ook gezegd.

3*

En "It's electric" klinkt ook best goed hierop.

Helaas niemer te krijgen zeg. Als ik hem zie koop ik het direct.

Bij NLStore zie ik em wel staan, ook de versie met de "Diamond Lights EP" nummers toegevoegd.

Naar aanleiding van de covers van dit album op Metallica's Garage Inc. besloten deze nog eens te beluisteren en er komt prompt een halfje bij. Lekker oubollige NWOBHM die je moet beluisteren voor wat ze is: niet complex of overdreven serieus, maar zeer goed als je even wakker wil geschud worden. Onmogelijk de voetjes of het hoofd stil te houden als je hiernaar luistert. De productie klinkt enigszins "droog", maar dat heeft wel een zekere charme.

Het titelnummer is niet zo speciaal, maar vanaf The Prince begint de pret: vol gas geven en niet meer omkijken. Die riff blijft in je kop steken en leuk hoe de bas hem af en toe alleen overneemt om er vervolgens weer helemaal op in te beuken. De solo is om de vingers bij af te likken, Brian Tatler blijft een geweldig gitarist.
Ik neem mijn vorige opmerking over Sucking My Love terug: de lengte wordt meer dan goedgemaakt door de tentoongestelde gitaarkunsten.
Dan komt de topper Am I Evil?, met die machtige opbouw en dat razende middenstuk. Top, en als je het mij vraagt, is de cover misschien net nog iets beter (het heeft een rauw randje dat deze niet heeft).
De afsluiter is eveneens zo'n swingend nummer waar het stilzitten immens moeilijk wordt gemaakt. Helpless gaat helemaal los, vooral op het einde, en luister ook weer even naar die funky bas die onder het gitaargeweld schuilgaat. Het smaakt naar meer, maar dat krijg ik dan ook op mijn versie met 7 bonustracks.

Daar kan ik wel inkomen, er wordt wel licht overdreven met de uithalen, maar het springt er (in negatieve zin) minder uit dan ik me herinnerde. Spelplezier is hier het sleutelwoord! Jammer dat deze mannen geen grote carrière hebben kunnen uitbouwen.

Het debuut van Diamond Head, met het door Metallica bekend gemaakte "Am I Evil?"
Ik moet zeggen dat ik deze originele versie veel beter vind.
Diamond Head werd onder de NWOBHM geplaatst en dit kan ook wel. Ze hebben een lekker zwaar geluid, die me met vlagen aan Black Sabbath doet denken.
Een geweldig debuut!

Precies - mijn grote bezwaar tegen met name Iron Maiden is dat die band zichzelf veel en veel te serieus neemt. Diamond Head doet dat niet. Het is lekker melodieus, de riffs zijn uitstekend, de solo's top. Wat wil een hardrockfan nog meer?
Wat de zanger betreft - die is niet slechter dan die van Black Sabbath, Budgie en Rush, dus dat is voor mij geen probleem.
Geen volle vijf punten omdat ik Suckin' my love niet geweldig vindt - niet wegens de tekst, maar omdat de belangrijkste riff beduidend zwakker is.

Als groep die voor velen enkel maar bekend is van de covers door ene Metallica of zoiets is er hier toch veel mee plezier aan te beleven dan alleen maar The Prince, Am I Evil, It’s Electric en Helpless. Je hoort hier al de NWoBHM in alle hevigheid en pracht losbarsten, gekenmerkt door lekker klinkende en overwegend uptempo nummers waar men nooit de melodie en de smeuïge gitaarsolo’s uit het oog verliest. Mooiste voorbeeld hiervan is nog altijd het goddelijke Am I Evil.

Tussendoor vermeld ik nog even deze verzamelaar waar Lars Ulrich een grote hand in heeft: New Wave of British Heavy Metal '79 Revisited (1990). Compleet zal het nooit zijn maar het is een aardig beginpunt en we hebben nog altijd elkaar op deze site om tips te geven want deze stroming heeft een invloed gehad die niemand kan ontkennen.

Schat ik Meneer Ulrich van Metallica als drummer niet al te hoog in, dan ben ik toch blij dat hij deze groep enige bekendheid heeft bezorgd door die covers want Diamond Head levert hier een ongekend mooi debuutalbum af met die typische speelsheid van de NWoBHM. Hier zit humor in de muziek en liefde voor het vak. Vergeet aub die andere nummers niet want ze zijn het meer dan waard. Nu voorbijgestreefd? Ja, maar wat hebben ze mede teweeg gebracht?

Ik vemeld nog even dat platenmaatschappij Sanctuary in 2001 dit album opnieuw uitgaf op cd met een bonusschijf: klik.

Is dit de officiële hoes (ik zag namelijk ook nog een zwart/paarsachtige) ?

Zo denk ik er ook over. Ik hoorde dit ooit voordat Metallica deze nummers aan het grotere publiek ging voorstellen. Am I Evil? vond ik toen ook al de uitschieter en dat is het nog steeds.

Am I Evil? kwam net voorbij op de radio. Gaaf nummer!

Zes jaar later, en ik ben toch wat positiever geworden over dit album. Weliswaar is de zang nog steeds niet het sterkste aspect van Diamond Head, maar er is veel op dit album dat daar ruimschoots tegenop weegt: veel sterke riffs en solo's. Hier speelt een band die het wil maken en die vol ideeën zit.

De sterkste nummers zijn naar mijn mening het titelnummer, The Prince, Am I Evil, It's Electric (dat ik qua productie maar matig tussen de overige nummers vind passen), en delen van Sucking My Love. Muzikaal vind ik Helpless ook de moeite waard, maar de zang verpest het daar een beetje voor me (ik hoor de hele tijd 'Yelpless').

Een halve ster erbij.

Ik zie net een 2020 versie voorbij komen van Am I Evil. En jawel het hele album is rerecorded en verschijnt 20 november aanstaande op de 40ste verjaardag zoiets, blast beats included.

Heerlijk NWOBHM-plaatje van begin tot einde. Onmogelijk om stil te zitten of niet mee te blèren (als er niemand in de omtrek is welteverstaan). Ook de bonusnummers houden dat niveau prima aan, met Streets of Gold als een erg lekker stukje speed metal ongetwijfeld geïnspireerd door Deep Purple. Jammer dat deze groep onmiddellijk hierna min of meer als een nachtkaars is uitgegaan, tot ze onverwacht in 2016 een stevige comeback hebben gemaakt.

Heeft zeker zijn sterke punten zoals Am I Evil, Helpless en The Prince, maar de zang zit met toch af en toe goed dwars. Bonustrack We Won't Be Back is daardoor een nummer dat ik zelfs ben gaan haten.
Over een tijdje zal ik dit album weer een kans geven, maar voor nu is het een nipte voldoende.

1980

1. Heaven and Hell - Black Sabbath
2. Angel Witch - Angel Witch
3. Diamond Head - Lightning to the Nations
4. Def Leppard - On Through the Night

Aardig, maar voor mij geen klassieker. Te oubollig soms. Het beste nummer voor mij is trouwens een bonustrack. 'Shoot out the Lights'.

Top debuut, van misschien wel de interessantste band van de hele NWOBHM-stroming.

Mwa, de aardigheid van Diamond Head reikt imo niet verder dan deze LP. En eigenlijk vind ik alleen The Prince, Helpless en Am I Evil? echt goed. Allemaal via Metallica leren kennen eerlijkheidshalve.
It's Electric en Sucking My Love vind ik zelfs strontvervelend dreinliedjes.

Heel formeel gezien heette het album oorspronkelijk "The White Album" en had het een witte hoes met wat krabbeltjes erop.

Die heb ik, in ieder geval een versie met een lading bonusnummers erop. Canterbury (1983), Death & Progress (1993), Diamond Head (2016) en The Coffin Train (2019) net zo goed of misschien wel beter dan dit debuut. Het gekreun in Sucking my love had voor mij niet gehoeven, maar verder, lekker.

Ik vind dat juist één van de hoogtepunten (no pun intented ) van dit album. Heerlijk episch nummer. Maar het hele album bevalt me van voor tot achter. Ik begrijp heel goed dat Metallica dit als hun grootste inspiratiebron zagen. Metallica deed er op Kill Em All nog een schepje bovenop qua intensiteit en energie maar ik vind de iets relaxtere aanpak van Diamond Head eigenlijk wel wat hebben. Mooie stem had Sean Harris ook.

Er zijn veel verschillende versies van dit album verschenen en ik ben de draad een beetje kwijt aan het raken. Op spotify stond een tijdje geleden een white album versie met bonustracks, die klonk echt als een klok. Daar was ik erg blij mee, maar die was opeens weg. Nu staat er weer een "nieuwe" versie met een andere voorkant, en die lijkt een iets minder fijne mix te hebben?

Een zeldzaam geval van een album die weinig verkocht maar van grote invloed is geweest op het heavy metal genre. Zeker op een puistige puber uit Denemarken die zo ondersteboven was van dit album dat hij ervoor zorgde dat zijn band maar liefst 4 nummers van LTTN opnamen in hun eigen repertoire. Het ging zelfs zover dat fans dachten dat de cover hun eigen materiaal was. Ik heb het natuurlijk over Am I Evil? en Lars Ulrich van Metallica.

Brian Tatler en Sean Harris zijn de belangrijkste leden van Diamond Head die begin jaren '80 voor eigen rekening een debuutalbum maakten maar geen platenmaatschappij was geïnteresseerd of deze hadden al hun eigen band (Iron Maiden, Def Leppard).

Am I Evil? heb ik als 12" van Metallica. Het is een nummer die zich prachtig opbouwt en met een geweldige gitaarsolo. Het was tevens een poging om Symptom Of The Universe van Black Sabbath naar de kroon te steken. De versie van Metallica vind ik zelfs beter dan die van Diamond Head die toch ook niet misselijk is. Hetzelfde geldt een beetje voor The Prince, Helpless en It's Electric. Fantastische nummers maar in de uitvoering van Metallica helemaal af. Maar ja, dat is geen eerlijke vergelijk. Immers Metallica bakt een ei die Diamond Head heeft gelegd. En met betere middelen tegen een karig budget enz.

Lightning To The Nations was als album jarenlang moeilijk te verkrijgen. Gelukkig wel te beluisteren nu op de streamingdiensten. Een zeer goed album van een band die helaas niet de verdiende aandacht bij aanvang heeft gekregen maar dankzij invloedrijke fans zoals Lars Ulrich uiteindelijk wel bekend geworden is.

5 nummers maar liefst. Sucking My Love zat ook in hun repertoire.