Aeternus - Ascension of Terror (2001)

Enerzijds is het jammer dat de heldhaftige synthese tussen death, doom en black metal dat de eerste twee albums kenmerkte verloren is geraakt. Het was een stijl die Aeternus typeerde en onderscheidde van de collega's.
Sinds Shadows Of Old is de band wat puntiger gaan klinken en dat impliceert dat het geluid flink naar een standaard death metalsound is opgeschoven. Voor sommige conservatieve geesten zal dat genoeg zijn om Ascension Of Terror een twee te geven. Wie wat verder kijkt hoort nog steeds dat de bezwerende grunts van Ares zijn uitwerking nog altijd niet missen, dat er nog altijd raakvlakken met black metal te bespeuren zijn enn dat met name de aloude oorlogszuchtige geest nog volop rondwaart door de lagen van het vierde full length Aeturnesbroedsel. Het is alleen dat de nummers iets korter zijn en dat de gemiddelde tempo's iets hoger liggen.

Aeternus heeft nog altijd genoeg eigen smoel om zich te onderscheiden van alle Deicides, Suffocations en Cannibal Corpjes.