Piers Faccini - Between Dogs and Wolves (2013)

Geweldig mooi! Geen andere woorden voor.

Erg fraaie folk inderdaad. Mijn aandacht werd getrokken door de Franstalige single Reste la Marée, maar de rest is zeker zo mooi. Deed me een beetje denken aan bv. het wat ingetogener werk van Yann Tiersen qua sfeer, al word hier wel gezongen.

Wat ben ik blij dat ij ooit deze artiest op het spoor ben gekomen. Want wat maakt Piers Faccini mooie muziek.
Piers Faccini , een Engels-Italiaanse artiest (moeder Engels, vader Italiaans) heeft als kind zowel in Italië , Frankrijk en Engeland gewoond. In dat laatste land begon hij met muziek te maken, eerst in groepsverband, maar al snel als solo artiest.
Hij verhuisde naar Frankrijk en woont nu al een hele tijd in de prachtige, heel dun bevolkte Cevennen. Naast muziek maken is hij ook schilder, net als bij de vorige cd 'the wilderness´ heeft hij de hoes zelf ontworpen.

De titel 'between dogs and wolves' lijkt wat vreemd. Dat is het niet helemaal. Het is een Franse uitdrukking , 'entre chien et loup' en dat is een manier om de schemering aan te duiden. Hij zegt daar zelf over : '"k wilde deze metafoor gebruiken voor de albumtitel, om het moment tussen dag en nacht te vertalen naar het persoonlijke landschap van relaties, en naar de verhalen die we beleven, waarin we verliefd worden en weer uit elkaar gaan. Ik heb geprobeerd met verschillende aspecten van het immense onderwerp liefde uit te werken. Sommige nummers gaan over de zoektocht naar liefde of de zoektocht naar eenheid die we beleven op zoek naar een geliefde, andere nummers gaan over nostalgie en herinnering in de context van verlangen. Ik wilde een groot, existentieel tableau creëren rond het thema liefde, relaties, seksualiteit en verlangen". De wijze waarop hij woorden zorgvuldig uit kiest is ook te horen in zijn muziek. Je krijgt het gevoel dat hij elke noot heel zorgvuldig plaatst, zonder al te veel moeite te doen om er iets 'pakkend' van te maken. Dit geldt ook voor de melodieën zelf; niets klinkt overdreven opdringerig; het lijkt eerder moeiteloos, hoewel duidelijk het product van veel tijd en vakmanschap. De nummers verraden verschillende invloeden; een vleugje blues in het refrein van 'Broken Mirror'; jazz in het refrein van 'Eyes Wide Shut'; de sterke folk-kant in 'Like Water Like Stone'; het George Moustaki-gevoel in het Franse nummer 'Reste La Marée' .
Verder is de stem van Piers Faccini bijzonder prettig, te denken valt aan Nick Drake, maar ook Ben Harper.

Piere Faccini heeft de plaat opgenomen in zijn woonplaats in de Cevennen, heeft alles zelf geschreven. Hij bespeelt zelf, gitaar, piano, harmonium, kora, er-hu. dulcimer, marimba en balafon. Uit dit alles blijkt wel dat de muziek verder reikt dan folk, er zitten veel wereld elementen in verscholen. Er zijn drie gast muzikanten : Dom La Nena (cello en achtergrond zang), Jules Bikokio (dubbel /contrabas en achtergrondzang) en Rodrigo D'D'Erasmo (viool). Eén nummer is in het Frans en één in het Italiaans.
Dit alles zorgt voor een meesterlijk album. Ik ken de Cevennen redelijk goed, dat wilde , lege landschap dat soms zo lieflijk aanvoelt, maar ook bijzonder ruig kan zijn. qua weer en temperatuur. Maar als je 's avonds daar met een zachte bries uitkijkt over dat schitterende landschap, dat gevoel weet Piers Faccini prachtig met zijn muziek te verwoorden. Een wonderschoon album van een unieke artiest.