Jo Harman - Dirt on My Tongue (2013)

Tot dusver vooral vergeleken met Eva Cassidy, maar Jo Harman heeft toch een veel rauwere en soulvollere stem. Uitstekend debuut van een zangeres met enorm veel potentie.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Jo Harman - Dirt On My Tongue - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Dit album (nu op de luisterpaal) doet me in eerste instantie een beetje denken aan Amanda Marshall met een vleugje Sheryl Crow, maar het is iets meer soul. de eerste nummers pakken me niet zo, en krijg ik de behoefte om door te spoelen of het album terzijde te schuiven, maar bij "Fragile" en "Cold Heart" word ik toch een beetje warm. "What you did for me" is een prachtige afsluiter.

Met Dirt on the Tonque brengt de Britse Jo Harman alweer haar tweede album uit. Wel is het haar eerste soulalbum, want de eerste plaat was een liveregistratie. In haar thuisland schijnt deze jongedame zelfs al vergeleken te worden met Eva Cassidy, maar of dit in de lijn van die legendarische zangeres ligt is de vraag. Je merkt toch wel dat Harman graag haar eigen ding doet.

I Shall Not Be Moved is daar al een exemplaar van. Jo Harman heeft duidelijk een eigen sound die perfect bij dit prachtige liedje past. Net zo mooi als Worthy of Love is. De rust, de controle, maar ook de intensiteit overtuigen je volledig. En waar deze songs vrij rechtdoorzee zijn, is (This is my) Amnesty een stuk dramatischer qua opbouw.
Na drie rustigere nummers gaat het tempo wat omhoog met Hearstring. Een song die het best te omschrijven is als gewoon een vrolijk popliedje. Van de pop naar de folk met I Don’t Live Here Anymore.
Één van de mooiste en waarschijnlijk het warmste liedje op dit album is Sweet Man Moses. Prachtig bluesy gezongen en Harman buit hier haar vocale mogelijkheden volledig uit. Topper! Even bluesy gezongen is Underneath the River, maar nu met wat meer groove.
Na toch wel zeven sterke tracks zakt het iets in met het aardige Fragile en niet al teveel zeggende Cold Heart. We prijzen ons dan ook gelukkig dat Better Woman weer wat meer kracht uitstraalt, meer energie geeft. Om dan af te sluiten met het langzame, maar wederom mooie What You Did For Me.

Simpelweg een sterk album dus. Op twee songs(van de elf) na weet Jo Harman te overtuigen. Misschien niet die echte soul, maar de stem van deze dame zal iedereen triggeren.