Nou, die muzikale link met Steven Wilson heb ik nog niet echt gehoord op dit album juist ook door het veelvuldige orkestrale karakter van deze plaat. Nee, dan is die link met Anglagard veel directer. De muziek heeft een zekere melancholie die je ook hoort op de albums van deze Zweden.
Overigens, voor mensend die dit mooi vinden, zou ik echt aanraden om je te abonneren op zijn (Chris) muziek serie The Black Codex: iedere week een stuk muziek van zo rond de 8 minuten (waar haalt hij het van daan?) en dat een jaar lang. En het is ook nog eens een doorlopend verhaal als het goed. Eerste twee aflevering nu ontvangen en ik ben verslaafd
