Leaves' Eyes - Symphonies of the Night (2013)

Leaves' Eyes heeft tot op heden naar mijn mening geen slecht werk afgeleverd. Ik ben benieuwd of ze de lijn door kunnen zetten.

Als dit album net zo goed wordt als Meredead, dan komt tie geheid in de kast te staan.

Ik vind dat deze plaat dezelfde continue kwaliteit weergeeft die Leaves' Eyes al jaren aflevert.
"Symphonies of the Night" bevat alle elementen die Leaves' Eyes tot op heden gebruikte, maar geeft ook weer de nodige nieuwe dingen om toch de aandacht erbij te houden.
Zo is Alexander Krull bijzonder vaak te horen. Al gelijk op album opener "Hell to the Heavens" is hij te horen en op veel van de andere nummers komt hij ook voorbij. Ik heb hem nooit een fantastische grunter gevonden, maar hij hoort inmiddels zo bij de band dat ik me er eigenlijk niet meer zo aan stoor.
Het zorgt er eigenlijk voor dat dit album wat steviger klinkt dan voorganger Meredead en dat bevalt me wel. Het zorgt er alleen ook weer voor dat het allemaal iets meer gaat klinken als andere soortgelijke bands. Zo zou een nummer van "Maid of Lorraine" ook zo van een band als Epica kunnen zijn.
Eens in de zoveel tijd vind ik het alleen nog fijn om een album te luisteren dat past bij de bands waarmee mijn Metal liefhebberij begon en ik moet zeggen dat deze plaat van Leaves' Eyes daar prima bij hoort. Degelijk vakwerk.

LeavesEyes SymphoniesOfTheNight

In de vijver van het zogenaamde Female Fronted Metal genre zwemmen veel verschillende soorten kleurrijke vissen. De ene wat interessanter dan de andere. Daartussen vind je ook vaak uitschieters die net iets meer boven de rest uitsteken, om maar een paar voorbeelden te geven Lacuna Coil, Nightwish, Epica of After Forever. Ook de band rond Liv Kristine en Alexander Krull Leaves' Eyes mag je tot deze categorie rekenen. Ze brengen hun vijfde album uit Symphonies of the Night op het label Napalm Records.

Kent u dat gevoel, na een lange reis terug komen in uw vertrouwde omgeving en in je eigen bed kunnen slapen? Nu, dat is hoe we ons voelden na het beluisteren van Symphonies of the Night. Wie het concept van Leaves' Eyes wat kent zal niet moeten vrezen om in een experimentele verrassing te vallen. Wat niet wil zeggen dat er oog is voor verandering in sound, maar ook op dit album worden begane wegen verder bewandeld. De vaak dromerige melodieën gecombineerd met de stem van Liv Kristine brengen je naar een wereld die je terugvindt in sprookjes en sage. Dat ze binnen het genre toch uniek naar voor treden is al vele jaren de grote sterkte van Leaves 'Eyes want in deze muziekstijl is dat niet vanzelfsprekend om eerlijk te zijn.

lees meer

Leaves? Eyes - Symphonies of the Night - Snoozecontrol.be

Mijn interesse in Leaves' Eyes is na hun eerste twee CD's wat afgenomen en dat zal met deze CD niet veranderen. Dit moet wel hun hardste CD zijn met de meeste grunts van Alexander Krull erop. Het contrast met de elvenzang van Liv Kristine blijft natuurlijk een sterk punt, echte nieuwe paden slaat de band hiermee niet in. Was de folk op Meredead nog een leuke insteek, het is hier vooral metal dat de klok slaat. Niet verkeerd, maar toch ook wat op safe gespeeld.

De Depeche Mode cover One Caress is overigens een bonus track.

Ik heb wat gewacht met de aanschaf van deze, omdat ik hoorde, dat er veel op gegrunt zou worden. Nou, dat valt gelukkig heel erg mee. Liv Kristine blijft de vocale hoofdrol houden, en het grunten is zelfs op veel nummers afwezig. So far, so good. En hoewel alle Leaves Eyes elementen er weer zijn, is er wat minder nadruk op de folk invloeden, alhoewel ze er nog genoeg zijn. Maar minder dan op het voorgaande album. Gelukkig staan er toch wat mooie, meer ingetogen stukken op en hoeft er niet altijd "geknalt" te worden. En zelf in de meer heavy stukken, wordt af en toe gas teruggenomen. Gelukkig kent dit album weer een hele nette productie, dus ook het klankbeeld is goed voor elkaar. Al met al een goed L.E. album.

Eigenlijk heb ik nog weinig tegenvallers gehad in al mijn jaren muziekbeleving. Maar helaas, dit is er één.

Waar Leaves' Eyes me met de eerste kennismaking enorm verraste, zo voorspelbaar zijn ze hedendaags. Toegegeven: hun vorige album, Meredead, was wel een aangename verrassing. Maar verder speelt Leaves' Eyes behoorlijk op safe. Het album kabbelt maar wat voort met materiaal dat ik min of meer al op hun voorgaande albums heb gehoord.

Desondanks dat het album voortkabbelt, vind ik binnen de nummers onsamenhangendheid opvallend. Binnen de nummers lijkt het alle kanten op te vliegen: zang van Liv, narratie van Liv, gegrunt van Alexander, heavy riffs, zachte melodieën, koren, orkestratie. De narratie van Liv en het gegrunt van Alexander vind ik daarin echt duidelijk overbodig. Ik ben nooit een fan geweest van het (slappe) gegrunt van Alexander, maar zeker op dit album is hij prominent aanwezig en stoorde ik me er regelmatig aan (eigenlijk iedere keer). Een prachtig nummer als 'Angel and the Ghost' werd er naar mijn mening echt bruut door verstoord.

De cover van Depeche Mode is trouwens mooi, maar bijna een exacte kopie van het origineel. Het is jammer dat ze er niet wat meer mee hebben gedaan.

Ondanks mijn tirade wil ik overigens niet zeggen dat het album onvoldoende scoort in mijn ogen. Leaves Eyes' blijft natuurlijk vakwerk afleveren binnen hun genre. Maar ik kreeg halverwege het album echt zo'n 'nu weet ik het wel'-gevoel. En dat is jammer, aangezien het pareltje 'Eileen's Ardency' pas aan het eind komt, sterker nog: als bonustrack.

De afgelopen dagen is dit album, bij toeval, opvallend vaak aanwezig geweest in mijn shuffel playlist. En ik moet zeggen: de nummers van dit album klinken afzonderlijk een stuk beter in mijn oren. Als ik het album in één ruk achter elkaar luister, blijf ik bij onderstaande mening. Dan word ik een soort van Leaves' Eyes moe. Maar als ik de nummers zo los af en toe eens voorbij hoor komen, denk ik 'Leaves' Eyes blijft lekkere muziek maken'.
Conclusie: halfje omhoog. 3,5*.