Sealight - Dead Letters (2011)

Een nevenproject van gitarist Dave Olliffe van Heligoland. Verschil met Heligoland is dat de muziek meer neigt naar folk en minder rust op de atmosferische gitaarwaaiers van Olliffe.
De titelsong doet dat wel en is (toevallig?) het sterkste nummer van deze EP. Plaat voor bij de kachel.

Deze EP is een groeier en dat komt door de afwisseling van de nummers. Waar Heligoland nogal eens te lijden heeft onder de eenvormigheid van de nummers, gebruikt Sealight naast gitaar en synths ook cello en trombone en dat leidt tot een geluid ergens tussen This Mortal Coil, Bel Canto en Portishead. Erg fraai en stemmig.