Connan Mockasin - Caramel (2013)

Er was een album beloofd in 2013, awel, dit zal 'm dus zijn. Het plaatje dat tot nu toe geschetst zou kunnen worden (hoes, titels), is wel typisch een plaatje (en een ontwikkeling) à la Connan Mockasin.. - erg benieuwd. 'I'm the Man, That Will Find You' klinkt in ieder geval zo: Klik.

Ik ben ook benieuwd!
Zag hem vooralsnog alleen te preorderen staan als Lp...

Wat een fantastische eerste single.

Niet zo overdonderend als zijn vorige plaat, maar nog altijd van de buitencategorie.

Stroperig plaatje dat zijn oorsprong vindt in de psychedelic sixties, maar vocaal dichter aanleunt bij baby makers als Al Green of D'Angelo. Warmbloedige muziek met de nodige twists dus. Apart romantisch en tegendraads sexy.

Na de eerste beluistering een tegenvaller: eigenlijk maar 2 à 3 echte nummers, de rest opvullers. Jammer.

Een raar album, nog een tikkeltje raarder als het debuut. Hier zitten eigenlijk maar pakweg 3 of 4 'echte' nummers op, maar de rest, die hierboven opvullers worden genoemd, zijn stuk voor stuk ook prachtig, vol sfeer en vooral detail. Dit album is één bizarre trip, en dat bedoel ik positief!
Voor nu ga ik voor de 4,5* en ik heb echt heel veel zin in Paradiso 31 Januari!

Ik heb een nieuw keyboard met allemaal verschillende ingebouwde geluidjes waar ik lekker eigenzinnig mee kan doen!
Dit is me echt te wazig en uiteindelijk gewoon irritante ruis. De opvolger en voorganger kan ik een stuk beter hebben.