Diana Ross - Diana Ross (1970)

De eerste solo album van Diana Ross is voor mij gelijk haar mooiste. Stuk voor stuk prachtige nummers. 4.5*
Zie je deze cd in de winkel liggen, neem hem mee je zult geen spijt krijgen.

Andere nuance: dit album bevat het typische zoete en softe Motown-geluid. Als je daarvan houdt, is dit zeker een goed album. Alles is geschreven en geproduceerd door Ashford & Simpson en dat doen zij (weer) uitstekend. Absoluut hoogtepunt is Ain't No Mountain High Enough. Dit is waarschijnlijk mijn favoriete nummer van Diana. Verder bevat dit album ook het goede Reach Out And Touch, het aardige You're All I Need To Get By. Op These Things Will Keep Me Loving You herken je de stijl van Someday We'll Be Together (met The Supremes) door de tweede mannelijke stem en de achtergrondstemmen. Kant B vind ik (ondanks het ontbreken van een hit) het sterkst. Alle nummers hebben ongeveer dezelfde formule: rustig, bombastische productie zonder dat het opvalt of stoort en een goede speelduur (niet te lang). Al met al een fijn album.

Wat is dan wel haar eerste solo-album? Klik.

Ik heb het verwijderd. Ik dacht dat Everything Is Everything haar debuut was.

Is ook niet zo'n rare gedachtegang hoor. Dit album werd een groot succes voor Ross, dus besloot meneer Gordy nog datzelfde jaar (vier maanden later om exact te zijn), om 'Everything is everything' uit te brengen. Natuurlijk hoopten ze bij Motown dat dat album net zo succesvol zou zijn als dit debuut, maar het flopte genadeloos. In ieder geval begrijp ik de verwarring: beide albums dateren uit 1970.

Ik vind Everything Is Everything inderdaad ook een stuk minder (maar ook weer niet slecht). Ben jij trouwens een Diana Ross expert of zo?

Nee hoor. Ik heb veel (solo-)albums van haar beluisterd en daarbij wil ik altijd graag wat achtergrondinformatie te weten komen. Hetgeen ik dan lees blijft vrijwel altijd hangen, vandaar!
Maar je hebt me wel aangestoken met je Ross-albums, want ik kwam tot de conclusie dat ik haar de afgelopen tijd te weinig heb beluisterd. Binnenkort dit album ook nog maar eens een keer opzetten.

Ik moet ook nog een hele riedel LP's van haar beluisteren. Ik heb van haar eerste 15 albums stiekem best veel in mijn bezit. Maar helaas moet ik me dan afzonderen op zolder.

Haar solocarrière is wisselvallig maar haar solodebuut is wel sterk. Dit sluit nog een beetje aan bij Supremes en de Motown-soul waar ze later steeds verder van verwijdert met helaas ook verlies van kwaliteit. Maar de songs hier zijn prima en nog niet te zoet, de productie voorbeeldig en haar zwoele, wat dunne maar toonvaste stem komt hier nog goed uit de verf.