Wilson Pickett - The Midnight Mover (1968)

Het mag gezegd worden: ook dit album mag er zijn. Om alvast in de stemming te komen wordt deze plaat geopend met het prachtige funky ‘I’m the midnight mover’. Het nummer dat volgt ‘It’s a groove’, een deep soul ballad, is al gelijk één van de mooiste nummers op dit toch al heerlijke soulalbum. Met een nummer als ‘Cry baby’ gaan we weer iets richting de Motown-catalogus, al dit is vooralsnog wat rauwer. ‘Deborah’ is het apartste nummer op dit album, het begint met een haast melancholieke rustige sfeer in de coupletten terwijl het ontpopt tot een swingend nummer in het refrein. Een opvallend en origineel nummer op dit album dus. Een ander hoogtepunt is ‘Down by the sea’, dat nummer vind ik zelf tekstueel het mooist op dit album en de ontspannen sfeer van zingen van Wilson maakt het allemaal net nog even wat mooier. Tot slot is ook de afsluiter ‘For better or worse’ een prachtig liedje vooral met het koortje erbij, hij verscheen overigens ook al op z’n eerste album voor Atlantic.

Dit album mag er zeker zijn en eigenlijk heb ik iets meer een voorkeur voor de voordracht van een Pickett als Redding. De muziek heeft m.i. ook wat meer drijfkracht.
Heerlijke muziek, waar een houterig persoon als o.g. zelfs wat soepel van wordt.

Ik vond de eerste persing van dit album bij Concerto in de tweedehands bakken in zeer goede staat. Gelijk meegenomen als liefhebber van Wilson Pickett en ik heb daar bepaald geen spijt van. Dit blijkt één van zijn beste platen te zijn. Pickett zingt relaxed of intens, ingetogen of rauw, in ieder geval altijd ijzersterk. En het songniveau ligt erg hoog. Ook is er een mooie afwisseling van funky songs en soul ballads. Favorieten zijn het funky Midnight Mover, het werkelijk prachtige It's A Groove, het mooie I'm Gonna Cry, het fraaie Trust Me en slotsong For Better or Worse met heerlijk koortje.

Momenteel mijn favoriete Wilson Pickett plaat.
Bobby Womack draagt hier 'n aardig steentje aan bij, zowel op songwriting gebied alsmede bij de instrumentale ondersteuning middels het fijne gitaarwerk. Geen zwak nummer te bekennen.
Biezonder lekker album. Kort maar krachtig.