Wilson Pickett - I'm in Love (1968)

Pff, het is eigenlijk belachelijk als ik er even bij stil sta hoeveel geweldige soulalbums deze Wilson Pickett heeft gemaakt. ‘I’m in love’ weergeeft een prima beeld waar deze zanger voor stond: oerdegelijke soul! Bobby Womack was betrokken bij dit album, hij bespeelde de gitaar en schreef daarnaast de prachtige titeltrack. Funky nummers zijn er wederom aanwezig, neem bijvoorbeeld de floorfiller ‘Stagger Lee’. Daarnaast covert Wilson het prachtige ‘Bring it on home to me’ (Sam Cooke) en ‘That kind of love’ (Don Covay); beide nummers zijn trouwens bovengemiddeld goed gedaan. Vooral ‘Bring it on home to me’ blijft echt een prachtig liedje. En een nummer als ‘Hello sunshine’, wie wordt daar nou niet vrolijk van? En wat te denken van de prachtige ballad 'I've come a long way', ook al zo'n prachtig nummer. Hoe meer albums ik van hem beluister, hoe meer ik tot de conclusie kom dat hij behoorde tot de top van de soul-vocalisten. Tekstueel gezien was dit in ieder geval één van zijn meest volwassene albums tot dan toe.

Het overbekende Bring It on Home to Me ten spijt, staan de sterkste songs vooraan op dit album. Ik vind Pickett dan ook op z'n best als ie swingt; de tragere songs doen me steevast wat minder.

Desalniettemin alweder een goeie plaat, hoor!

3,5 sterren