Wilson Pickett - The Wicked Pickett (1967)

Coole album titel

Wederom een geweldig soulalbum van Wilson Pickett. Deze bevat nogal wat covers, men hoeft zich hier echter niet druk over te maken want iedere cover kan zich gerust meten aan de originele versie. De cover 'Sunny' is echt meesterlijk mooi, maar datzelfde kan gezegd worden van bijvoorbeeld 'Time is on my side'. Covers als 'Knock on wood' en 'Up tight good woman' verschillen niet bijzonder veel van de originele versies, maar dat hoeft ook niet omdat de originele versies al perfect waren. Zijn nieuwe en "eigen" nummers zijn ook prachtig, neem als maatstaaf het nummer 'She ain't gonna do right'. Dit album biedt een perfecte combinatie van southern en deep soul. Uiteraard kon een album als deze dan ook alleen maar worden opgenomen in Fame Studios van Rick Hall (Candi Staton). De instrumentatie, het achtergrondkoortje en Wilson Pickett... alles is ge-wel-dig, zelfs de hoesfoto!

Ik dacht eerst dat dit een hoes van RAW was van Eddie Murphy. Edoch een mooie typische jaren zestig sfeer heeft die hoes...Batman en Robin kunen elk moment achter Pickett het dak tevoorschijn komen. Ook die blouse is dikke shit. The Wicked Pickett...en hij mag het zo noemen, want dit album is heel Wicked. Mustang Sally is een klassieker en ik moet wel meebewegen hier thuis op de vloer. Sunny is er eentje met de hoofdletter S van Soul. Solomon Burkes evergreen Everybody's Needs Someone to Love wordt met verve gebracht en ach eigenlijk geld dat wel voor alles op deze oerdegelijke soulplaat. Knock on Wood/Time is on my Side, het mogen covers zijn, maar als ze uitgevoerd worden zoals op deze Wicked Pickett, dan krijg ik er niet snel genoeg van.
Heerlijke muziek om lekker in mee te gaan.

Wilson Pickett heeft een dijk van een stem, die hij uitstekend gebruikt op de eigen songs en covers op deze plaat. En er staan heel wat covers op dit The Wicked Pickett uit mijn geboortejaar. Maar de manier waarop Pickett ze zingt en neerzet, zijn ze zeer de moeite waard. Mooi voorbeeld van een nummer dat heel 'eigen' klinkt is You Left The Water Running. Erg prettig vind ik ook het Don Covay nummer Three Time Loser.

Ook is de productie en invloed van de beroemde Fame studio's goed terug te horen, natuurlijk ook op zijn eigen songs, zoals het sterke en bekende Mustang Sally. Zo is o.a. Rick Hall eindverantwoordelijk, speelt Spooner Oldham op piano en orgel en schreef Dan Penn mee aan sommige nummers. Maar alle musici spelen geweldig. Het is dan ook een geweldige soul plaat.

Heerlijke plaat met een übercoole titel en hoes. De geweldige nummers swingen in hoog tempo op je af en Wilson Pickett steelt de show met zijn lekker rauwe stemgeluid. Sowieso is het jaren '60-werk van Pickett behoorlijk consistent, maar ik durf deze toch een uitschieter te noemen (dat is dan, uiteraard, mijn mening). Mag hier gewoon érg graag naar luisteren, en ik word er blij van, op de koop toe!

4 sterren