Reinhold Heil & Johnny Klimek - One Hour Photo (2002)

Trent Reznor zou eigenlijk de score verzorgen, waarom dat niet is door gegaan is onduidelijk.Wel was er nog muziek van Reznor te horen in de film.Klimek en Heil zijn getalenteerde componisten, neem nu hun score voor Der Krieger und der Kaiserin, die wel op bepaalde punten overeen komt met hun One Hour score.De steeds betere kwaliteit van hun werk, hier tot een hoogtepunt voorlopig.De opzet is elektronica gecombineerd met orkest elementen.’’Main Titles’’ laten je al raden naar het algemeen sound: non-harmonie, gering volume score. Het gaat van haast sprookjes/lichtachtig naar donkerder en donkerder. De sfeer wankelt tussen droevig, suspense en angstaanjagende melodieen.Veel opbouwende spanningstracks: Afga Montage en The Pursuit, beiden door ritme gekenmerkt.Minimalistisch is een woord wat te binnen schiet.Violen spelen soms samen met de piano en harp, samen motiefjes herhalend en zo samen overgaand in een andere melodie.’’End Titles’’ is een diep droevige fascinerende track, wat een gemend gevoel oproept, prachtig.Sfeervolle synthesizer geluiden bekruipen je in ‘’Sy’s Nightmare’’.Hierbij als locatie een witte ruimte, waarvan de leegte hier wordt opgevuld door de syth geluiden, hier aangevuld met koorgeluiden en toewerkend naar een schrikeffect.Het is als een korte hypnose waarna je wakker schrikt. De werking tussen die verschillende sferen is perfect, emotioneel en meeslepend. Gelijkwaardige stijl is te horen in een score als Requiem for a Dream. 5 sterren

Even ter promotie:

een analyse van de volledige score

Heyheyhey, das nog helemaal niet officieel online joh!

Een primeur dus

Uitstekende score.

Inderdaad uitstekende score cor, ik stond er zelfs een beetje versteld van. Lekkere electronic... deed me soms zelfs aan Proem denken. Één van de betere score's.

Ik neem aan dat Proem alleen geen piano, harp, cello's en violen gebruikt naast de electronica?

Why not? Zo'n unieke combinatie is het niet hoor.

Nee maar ik vroeg het mij gewoon af

Ik luisterde vandaag nog eens en het leek precies allemaal niks meer. Geen idee wat er misliep. Tzal wel aan mij liggen maar uiteindelijk vind ik het allemaal zo leeg.

Dat is bijna nog tragischer dan de tragiek die in de score zit zeg

En nog een eventuele diepere uitleg hierbij Bregt?

Blijkbaar niet

Hmm, heb hem intussen nog enkele keren herbeluisterd en dat gaat weer beter dan die ene misse keer waarschijnlijk. En met Land of the Dead nu in m'n bereik, wordt dat misschien nog iets beter.

Zwevende luisteraar.

Ooit in een ver ver verleden aangeraden door jou Neo, en onlangs gekregen. Ongelofelijk mooie, spannende, ontroerende en betoverende score, vond alleen de paar opgewekte nummers wat irritant - een beetje het "God U Tekem Laef Blong Mi"-moment.

Zoals je al zegt een beetje. Hier is het natuurlijk nog wel in hetzelfde soort geluid, wat al een heel verschil maakt. Dacht wel dat je het zou bevallen.

Ken de film niet. Die mijn lijkt alleszins wel erg op die tandarts van The marathon man.

A Beautiful Mind (Horner), American Beauty (Newman) en Gohatto (Sakamoto) vind ik erg mooie scores met een typisch mysterieus karakter. Dat geldt naar mijn smaak ook voor One Hour Photo. Boeiende score met een mooi thema. Wall of Photo's, Breaking and Entering, I'm Letting You Go, Sy's Nightmare, Sy on the Move/The Assault, The Pursuit en Sy's Theme zijn de beste stukken maar eigenlijk zijn er geen zwak momenten in deze score.
Ik moet maar eens nog wat ander werk van deze heren gaan beluisteren.

Zou toch zweren dat ik hier al lang en breed op had gestemd. Heb dat steeds vaker, dat ik albums tegenkom waarbij ik dat dacht en het niet zo is. Hopelijk geen vervroegde vorm van dementie, of iets in die trant.

Over de muziek: zoals ik al eerder postte, heel erg sterk, maar helaas een paar zwakkere momentjes die het geheel voor mij wat verstoren.