Eels - Eels with Strings (2006)

Het album heb ik nog niet gehoord maar wel een stuk of vijf bootlegs van deze tour. Absoluut de moeite. Het gebrek aan drums wordt op een gegeven ogenblik wel wat vervelend, dan neigt een en ander naar saaiheid. Maar een live-show van eels is in ieder geval geen kopie van de plaat, en dat vind ik altijd tof

Erg leuke plaat. Had eerst de dvd al gekocht, maar omdat er zo veel tussendoor gepraat wordt heb ik de cd ook maar aangeschaft. Beide tracklists zijn overigens verschillend.

Met een geweldige catalogus aan nummers als Mr. E en de rest van de EElS hebben, zou je denken dat je wel door het leven konden door gewoon hun nummers te spelen. Niet dus. Mr. E houdt niet van het idee om een nummer precies na te spelen als op het album, en dat laat zien. Absoluut waard om te beluisteren voor iedere EElS fan. Jammer is het minder interessant als je niet bekend bent met EElS, maar dan nog waard om een keertje op te zoeken.

Mr. E laat zijn muziekale genie ditmaal zien door een nummers uit hun carriere met een zeer interessante bezetting te spelen. Dit zorgt voor geweldige interpretaties van oudere nummers, en wat mooie covers erop ook nog.

Nummers die uitsteken zijn de psychotische versies van Flyswatter en Novocaine for the Soul, waarvan vooral de eerste klinkt als een overspannen iemand die instort, alleen dan in muziekale form. Hiernaast is hier de cover 'Pretty Ballerina', die E wel heel aanstekelijk weet over te brengen, de constant vermakelijke Trouble With Dreams met een mooie twist, en de eind-track, Things the Grandchildren Should Know, die tegen alle kansen in toch persoonlijker weet te klinken dan het op Blinking Lights doet.

Komt juist erg persoonlijk op mij over op het origineel! (Al identificeer ik me altijd erg met E.)

Lees eens goed, Kaaasgaaf.

Dat doet ie toch? De een vind het origineel op Blinking beter en de ander de live-versie. Of lees ik niet goed?

'tegen alle kansen in', oftewel, het origineel was al personeel, maar de live-versie is toch nog beter. Hij zegt dus duidelijk dat het origineel ook persoonlijk is. Ik moest ook twee keer lezen.

overbodige, vervelende en bovendien veel te lange live-plaat, waarbij de live-versies zeer zelden aan de originele versies kunnen tippen. Het strijkkwartet gaat bovendien al na een goed kwartier op je zenuwen werken en vervalt meer dan eens (novocaine for the soul, anyone?) in oeverloos stompzinnig gepingel.

Het enige wat dit album min of meer redt zijn de uitstekende composities.

*2*

Ik vind de cd persoonlijk ook veel te lang...maar dat had ik ook al met de laatste cd die deze band uitbracht. Ik moet mezelf gewoon voornemen om niet de hele cd achter elkaar aan te draaien!

Ben vaak al niet zo'n fan van live-albums omdat het niet heel veel toevoegt. Maar ik ben toch vrij positief over deze, vooral omdat nummers als Trouble With Dreams, Flyswatter en Novocaine for the Soul toch wel een vernieuwend tikje krijgen. Ook Railroad Man vind ik beter dan op het album, zit net wat meer gevoel in.
Vond de versie van Novocaine for the Soul waar ik bij was (in tilburg) nog een tikje beter, een 15 minuten durend spektakel


hiervoor 3,5*

Live-albums behoren vaak ook niet tot mijn favorieten. Helaas heb ik Eels nooit met eigen ogen live mogen aanschouwen, maar dit album maakt dat gemis meer dan goed.
De teksten van E zijn erg vreemd. (Vooral de dubbelzinnigheid in de teksten vindt ik erg grappig) Door de live uitvoeringen van de nummers komt de sfeer en emotie beter over dan op studio materiaal.
Met name (Wat mij betreft) bij nummers als Dirty Girl en Railroad Man.
Oja, ik ben benieuwd of kenners van Eels het met mij eens zijn... Ik vergelijk de band vaak met Spinvis. De zelfde 'vreemde' en originele muziek en teksten.
Voor liefhebbers van Spinvis is dit album volgens mij dan ook een aanrader!

Voor een live album 4,0*

Ze komen 1 juli spelen in Groningen.

Zeker een aanvulling te noemen op het bestaande werk
Ik heb alleen de dvd gezien, met meer nummers overigens,
schitterend..

En mr. E.. het is de meester
De laastste nummers van het concert uitgevoert in pyama..
Struind over het podium met een XXL sigaar..
En dan heb je nog de scenes tussendoor..
waarvan je kan zeggen.. Mr. E is anders..
kortom een bezienswaardigheid..

Een paar keer gedraaid tijdens het werk en ik vond 'm verrassend fijn eigenlijk. Oude liefde roest niet in dit geval.

Vandaag gekocht bij Boudisque. Eén van de weinige Eels albums die ik nog moest hebben.

Hoewel Eels c.q. Mr. E ook hier af en toe wat langdradig wordt, is dit een fijn album.
De nieuwe interpretaties en herorchestraties van 'standaardwerken' als Flyswatter en Novocaine for the Soul maken dit album zeer de moeite waard, hoewel er -naar mijn mening- in uitbundigheid nogal uit de bocht wordt gevlogen in Hey Man (Now You're Really Living).

Toch zeker 3,5* misschien dat het er nog 4 worden.

En laten we de voorprogramma's niet vergeten. Zo heb ik al een keer naar een talentloze cowboy achter een keyboard zitten kijken en bij deze concertreeks werd de nietsvermoedende bezoeker getrakteerd op een half uur durende russische tekenfilm!! Uiteraard uitermate saai, maar wel een van de weinige voorprogramma's die ik me nog kan herinneren.

Cheburashka

7 Euro bij de mediamarkt, echt superalbum.. het gevoel wat E in zijn liedjes legt is vooral op deze concertregistratie goed te merken!

Precies... aangezien er al veel te lang geen bericht meer hier staat voel ik me maar verplicht een toelichting te geven waarom ik dit plaatje een plek in mijn top10 heb gegeven.

Het is 4 oktober 2005 ...

Na een autorit van 2 uur schuif ik met een virend en zijn vriendin aan in de 013 waar we Eels zullen gaan zien. Ik ken op dat moment een aantal dingen van de beste man, maar nog niet heel erg goed. Na even wachten begint het voorprogramma. Zoals boven al genoemd is dit niet een andere band die wat gaat spelen... Maar een Russische poppenfilmpje.Met Cheburashka kan ik goed lachen, maar duurt het wachten langer.

Wat later verschijnt de heer E dan op het podium. Volledig in pak, met sigaar, vergezeld door een bassist, een gitarist/lapsteel/melodica speler en noem maar op wat nog meer, en 4 dames met viool en cello. Eels with Strings kan beginnen. Het concert daarna geeft hij een heerlijk concert waarin blijkt hoe goed zijn nummers in elkaar zitten. Het klinkt allemaal heel anders dan op het album waar ze vandaan komen, maar toch heel vertrouwd.

Van de heerlijk simpele nummertjes als Blinking Lights (For Me) die eigenlijk heel kort duren gaat toch zo'n gevoel uit dat hij je lijkt te willen dwingen om het mooi te vinden. Op een gegeven moment begint hij aan een bekend riedeltje, het intro van Flyswatter, maar in plaats van het leuke pop-liedje dat het op Daisies of the Galaxy is word ik hier getrakteerd op ergens tussen de 5 en 10 minuten zingende zaag, en andere rare dingen.

De strijkers die hem ondersteunen passen er erg goed bij. Ze worden nerens overheersend, maar sluiten naadloos aan. Het nummer waaruit dit het mooist blijk t staat neit eens op deze cd. Op het slotnummer van het concert, Mr. E's Beautiful Blues (dat ze in pyjama spelen, als 3e toegift) loopt E weg, en een voor een ook de andere muzikanten. Maar vooral wanneer alleen de bassist en de strijkers er nog staan blijkt hoe goed het in elkaar zit. Jammer dat dat stukje maar 1 minuut duurt (is op DVD te zien).

Eigenlijk is dit dus de intieme setting, samen met het songwriter-talent van E, alle nummers komen hier nog beter tot hun recht dan op de plaat waar ze oorspronkelijk opstonden (met uitzondering van Novocaine for the Soul).

Dit is de perfecte omschrijving van wat een live-plaat mij moet brengen.

Sterk live-album met de briljante afsluiter 'Things the grandchildren should know', één van de beste Eels-nummers. Ook de cover 'Girl from the North Country' vind ik geweldig goed.

Verder een evenwichtige setlist. Iedereen zal wel nummers missen, maar dat kan moeilijk anders. Toch vind ik het jammer dat er niets van Elektro-Shock Blues op staat, misschien wel z'n beste album!

4*

Goeie live-album met zéér prachtige opener "Blinking Lights (For Me)" en briljante afsluiter "Things the Grandchildren Should Know".
Verder nog een paar uitschieters doch bepaalde nummers missen wat pit.

Wakker worden met de tonen van Eels. Violen, piano, gitaar, nog eens violen en een verdwaalde cello en mooie teksten. Heel ontspannen gezongen door die typische stem van Mr, E. Het is fijn om Eels zo puur te horen. Even geen krijsende gitaren, geen drums. Gwoon even wegdromen. Vanmiddag weer terug naar Hombre Lobo ofzo, maar nu even rust. Enneh, aan mijn pa denken, het is immers vaderdag. Zouden ze in de hemel ook zulke mooie muziek hebben???

Trouble with Dreams met afstand het beste nummer van deze cd... Waarom? Percussie. Dat is wat mist op deze CD. Toch zeer de moeite waard, maar ik ben meer gecharmeerd van Eels mét drums zowel live als op album.

Ik was al bang om Mark Oliver Everett op de albumhoes in strings te zien.

Zoiets
http://www.musicmeter.nl/images/covers/16000/16366.jpg

Opzich een heel goed album, maar her en der voelt het toch wat gedwongen of afgeraffeld.
Dat voel ik vooral bij Novacain for the Soul, echt zo'n uitvoering van ...ohnee niet die weer!

Voor de rest hebben de strings niet echt een grote toevoeging, vind ik.
Wel leuk vind ik dat de drummer op een prullenbak, koffer slaat.

Een heerlijk experimenteel album welke perfect bij Mark Everet past. Hij is een artiest die bij elk album een nieuw geluid laat horen, er zijn niet veel andere artiesten die zo vernieuwend zijn. Dit album is dan ook het perfecte voorbeeld van zijn experimentele kant. Het kan wel even duren voordat je dit live album gaat waarderen.

Erg goede liveplaat van Eels, met een mooie cover van mijn grote held Bob Dylan ('Girl from the North Country'), dan heb je een streepje voor, natuurlijk.

Boeiende artiest toch, die Mark Oliver Everett. Het aantal prachtsongs van zijn hand loopt stilaan op, en hij heeft is nog niet uitgeblust, heb ik de indruk.

Prachtig live album van Eels met strijkorkest met een zeer interessante setlist. Veel nummers van dubbelaar Blinking Lights wat ik zijn favoriete plaat vind. De waardering had hoger kunnen uitvallen als het strijkorkest niet uit de bocht was gevlogen bij de nummers Flyswatter/ Novecaine For The Soul. De zingende zaag vind ik origineel, echter gaat het bij deze 2 nummers op mijn zenuwen werken. Voor de rest louter hoogtepunten met een speciale vermelding voor Pretty Ballerina & de Dylan cover Girl From The North Country.