Charlotte Church - Three (2013)

Een paar maanden verder en daar is dan EP THREE en de lijn van EP TWO word doorgezet lijkt het. Nog meer subtiele accenten en nog meer het experiment opgezocht. Er word nu nog meer met electronica gewerkt en daar door komt een vergelijking met iemand als Björk nog meer boven drijven. En dat werkt wonderbaarlijk goed in de korte song Remains. Spooky, vervreemdend en klassieke koorzang is de basis die naadloos overgaat in Like A Fool. Het langste nummer volgens mij tot nu toe op haar drie EPs en de sound is bijna cinemascope breed. Dit moet live een ervaring op zich zijn. Magician's Assistant neigt wel wat naar een Portishead achtige sound met gelukkig weer ruimte voor de elektrische viool maar dan duiken blazers op en moet ik even denken aan Peter Gabriel's So album. PG's en ook Kate Bush's eigenzinnigheid heeft ze duidelijk wel gemeen hen.

House Upon The Sea maakt duidelijk dat de zware drums van de eerdere EPs grotendeels vervangen lijken door elektronische klanken. En verdorie I Can Dream word bijna zelfs dansbaar maar dan komt er een heerlijk vervreemdend noisy gedeelte wat dan weer terug gaat naar een soort van dromerig bijna soulvol geluid.
Water Tower is de afsluiter van het album waar voor ook een schitterende video is gemaakt. Dromerig maar het sluit ook weer aan bij de sound van eerdere EPs, weer die drums maar ook een mooie saxofoonsolo duikt daar in het klankbeeld op.

Waar blijft de rest van muziekminnend Nederland en omarmen we dit?