A.C.T - Today's Report (1999)

Ik had in het verleden al wat van ze gehoord en ik was er wel van gecharmeerd. Onlangs de eerste 3 albums (in de nieuwe InsideOut versies) kunnen scoren en jeetje, wat is dit ontzettend leuke muziek.

De eerste referentie die opduikt is Saga maar dat is nou juist een bandje waar ik niet zo veel mee heb. Maar ACT heeft het hetzelfde puntig rockend geluid met van die typische unisono gitaar/keyboard-loopjes als Saga. Vermeng daar ook nog maar allerlei andere popinvloeden (10CC, Queen etc.) in en je komt uit bij ACT.

Ja, het is muziek met een wat hoog kitsch-gehalte (ik moet ook een beetje denken aan Robby Valentine en Valensia) maar de schaal slaat eigenlijk nooit door naar het belachelijke.

Dit is lekkere lichtvoetige muziek met ontzettend veel muzikaal vernuft.

Inderdaad, kan het niet beter verwoorden.

A.C.T. doet me wat dat betreft erg denken aan It Bites, een band die ook uitblonk in samenzang, schijnbare lichtvoetigheid maar o zo veel muzikaal vernuft.

Prijsnummer is absoluut ´Why Bother´.

Voor het eerst in jaren dit album weer eens opgezet (ben begonnen aan een projectje om m'n hele collectie weer eens te luisteren i.p.v. maar weer nieuwe dingen aan te schaffen) en verdorie wat is dit toch een lekker plaatje.

Het 'lange' Personalities klikte ook ineens bij mij: het is een schets van allemaal mensen met een afwijking / ziekte: sexverslaafd, tinnitus, pathologische leugenaar, amnesie, slapeloosheid. Leuk bedacht en ook goed uitgevoerd. Het is wel een beetje een 'los zand' stuk maar op een of andere manier werkt het wel.

Zo'n acht jaar geleden hoorde ik Waltz with Mother Nature op Arrow in Kees Baars' onvolprezen Bingopaleis. Ik was onder de indruk, noteerde de artiest en het bewuste album in de map 'Nog te luisteren', om vervolgens nooit meer iets van de band op te zoeken. Iets met geen cd beschikbaar te leen en lastige downloadlinks. En toen uit het oog verloren.

Tot afgelopen jaar, en wat bleek? Waltz with Mother Nature klonk net zo goed als in mijn herinnering. Nee, nog beter. Een zeer bijzonder nummer met oog voor detail. Zeer geschikt om uren mee in je hoofd rond te lopen. Ook The Wandering bleek erg sterk. De rest blijft wat achter en met het epic kan ik helaas ook niet zo veel, daar vliegt het wat teveel van de hak op de tak. Toch een interessant bandje, beetje Dream Theater light met wat (leuke) cheesy Queen-invloeden die me hier en daar zelfs aan ABBA doen denken (maar dat zal wel door het land komen). En dan is het nu tijd om meer op te zoeken.