Peter Tosh - Legalize It (1976)

Lol, toepasselijke hoes.

Kommaan blabla dat kan je toch niet menen die halve ster. De CD is helemaal niet zo slecht hoor. Legalize it, No sympathy en Igziabeher zijn leuke songs. 3.5*

Meen ik wel, vind dit vreselijk infantiele simpele oninteressante muziek.
Muziek moet voor mij een uitdaging hebben, niet een aanslag plegen op mijn stompzinnigheid, wat deze plaat dus voor mij duidelijk doet.

:d Okay. Heb je het dan over reggae of over deze CD alleen?

Deze cd, ik ken ook goeie reggae, oa. een deel van de On-U club.

Muziek waarbij het verdringingsproces zo goed werkt dat ik me er absoluut niks meer van kan herinneren. En das ook een kunst gelukkig.

[quoteMeen ik wel, vind dit vreselijk infantiele simpele oninteressante muziek.
Muziek moet voor mij een uitdaging hebben, niet een aanslag plegen op mijn stompzinnigheid, wat deze plaat dus voor mij duidelijk doet.[/quote]

Het heeft niet als BEDOELING uitdagend te zijn dus vind ik dat ook geen zwakte...
Zet je gedachtes aan de kant... geef je over aan het klankenspel en verdrink.

quoten is moeilijk...

Voor mij wel


Hoe kan ik verdrinken in iets dat mij absoluut niet boeit ?

Dit is de solodebuut van Peter Tosh en erg goed. Hoogtepunten zijn voor mij, Legalize It, Igziabeher, Brand New Second Hand. De meeste nummers zijn opnieuw opgenomen. De eerste uitvoeringen van deze nummers zijn te vinden op Black Dignity. Peter Tosh R.I.P. 1944-1987 vermoord op 11 september

Komaan! Dit album is echt wel goed! Hoe kan het ook anders? Dit is wel Peter 'the man who learnt Bob Marley how to play reggae' Tosh...

Reggae uit de eerste divisie, was toch een beetje mijn vooroordeel.
Maar zo'n nummer als 'Igziabeher' is fantastisch!

Maar Bob Marley blijft de Negusa Nagast

Haha, niet te doen, je vind dit infantiele en simpele muziek? Voor je iets beoordeelt moet je je misschien toch wat meer verdiepen in een muziek stroming. Je zal vast intellectueel onderlegd zijn en graag naar goede jazz luisteren en lekker worden uitgedaagd door een op coke functionerende Miles Davis.

Jammer dat het je niet boeit, er is namelijk heel veel moois in het reggae genre te ontdekken.

Over deze plaat dan. Niet heel veel over te zeggen, samen met Equal Rights en het live album wel mijn favorieten van het solowerk van Tosh.

Over smaak valt niet te twisten, maar zo simpel is het spelen van goed klinkende reggae (zoals op deze plaat ) helemaal niet. Ik heb vaak genoeg met fusion-gasten gespeeld die hun instrumenten op zich prima beheersen maar vervolgens genadeloos door de mand vallen als ze een reggaegroove proberen te spelen. 'Oh, dat doen we wel effe', maar het komt er dan 9 van de 10 keer uit als niet-swingende witman-reggae waar UB40 zich nog voor zou schamen.

Terug naar Peter Tosh... dit is inderdaad een prima album. Hoogtepunten zijn imo het titelnummer, 'Igziabeher' (luister daar eens goed naar de drums, da's echt niet zo simpel) en 'No Sympathy'.

[quote="Pruimpit"'Igziabeher' (luister daar eens goed naar de drums, da's echt niet zo simpel) en 'No Sympathy'.[/quote]
Ooh, dan moet je zeker dat live album gaan halen, daar wordt het nummer (uiteraard) live gespeeld en is zo verschrikkelijk goed!

Lekker wegluister album van Peter Tosh, die met dit album alles behalve stompzinnige muziek wilde maken. Juist zijn behoefte om zijn eigen boodschap kenbaar te maken, maakte dat dit album tot stand is gekomen. Daar waar zijn eigen talent alsook die van Bunny Wailer in de setting die Island voor ogen had, minder goed/niet naar voren kon komen.

Legalize it/No Symphathy/Why must i Cry/Ketchy Shuby en Till your well runs dry, zijn composities van de bovenste plank. Maar goed ieder zijn meug. Ik vind dit samen met zijn live album het beste van Tosh. Ander werk van hem kan ik ook goed waarderen, maar is over de gehele linie, niet even sterk als dit sterke debuut.
Lekker om naar te luisteren, laid back en geniet.

Die cover. Ik word er al stoned van als ik er naar kijk.

Sterk solo debuut van Peter Tosh, de man die bij The Wailers altijd in de schaduw van Bob Marley heeft moeten staan. Ik vond al dat zijn nummers bij The Wailers erg sterk waren en met deze debuutplaat bewijst hij helemaal een sterke reggae zanger te zijn.

Vandaag op 180gr vinyl gehaald bij een dagje uit. Met een extra lp met daarop een aantal bewerkte dub versies van Legalize It. Blijft een fijne plaat om naar te luisteren.

Reggae. ik kan er niets mee. Voor mij lijkt het allemaal op elkaar. De liefhebbers zullen dat niet snappen. Logisch.
Ik wilde toch nog een keer proberen te begrijpen waarom dit album in 1976 goed was voor een 47e plaats in de Oor jaarlijst. Het is me dus gelukt het album helemaal uit te zitten. Maar helaas het heeft niet geholpen; het beklijft niet.
2,5*