Ryuichi Sakamoto - Hidari Ude No Yume (1981)
Alternatieve titels: Left Handed Dream | 左うでの夢
mijn stem
18 stemmen
Japan
Electronic / Avant-Garde
Label: Plexus
-
Boku No Kakera (4:01)
-
Saru to Yuki to Gomi No Kodomo (5:08)
-
Kacha Kucha Nee (4:20)
-
The Garden of Poppies (5:36)
-
Relâché (3:58)
-
Tell 'em to Me (4:30)
-
Living in the Dark (5:17)
-
Slat Dance (2:49)
-
Venezia (4:43)
-
Saru No Le (2:18)
-
Boku No Kakera [Instrumental Mix] * (4:02)
-
Saru to Yuki to Gomi No Kodomo [Instrumental Mix] * (5:08)
-
Kacha Kucha Nee [Instrumental Mix] * (4:52)
-
The Garden of Poppies [Instrumental Mix] * (5:37)
-
Relâché [Instrumental Mix] * (5:08)
-
Tell 'Em to Me [Instrumental Mix] * (4:39)
-
Living in the Dark [Instrumental Mix] * (5:29)
-
Slat Dance [Instrumental Mix] * (2:50)
-
Venezia [Instrumental Mix] * (4:40)
-
Saru No Le [Instrumental Mix] * (2:25)
toon 10 bonustracks
totale tijdsduur:
42:40
(1:27:30)
0
geplaatst: 9 april 2015, 20:14 uur
Weinigen konden zulke etnische en organische klanken ontlokken aan de synthesizer als sakamoto. En dan verrijkt Adrian belew het album ook nog eens met zijn onnavolgbare gitaarspel
0
geplaatst: 15 november 2019, 09:50 uur
Wat super weinig reviews trouwens voor zo een tijdloze plaat. Ik vind hem bijvoorbeeld als losstaand album veel sterker dan de - beter bekende - soundtrack van Merry Christmas Mr. Lawrence. Destijds was er als gevolg van de grote reputatie van het "David Sylvian-cluster" veel aandacht voor in de OOR, maar die is nu dus blijkbaar sterk weg gezakt. Ik beschouw het een beetje als 2-luik met het eveneens (op basis van vergelijkbare maatstaven) geweldige 'Technodelic' van YMO, hetgeen mij doet vermoeden dat Sakamoto het grootste creatieve brein was van YMO, net als David Sylvian dat was van Japan (zonder daarmee zijn zeer begaafde bandgenoten tekort te willen doen; Mick Karn is waarschijnlijk mijn favoriete bassist aller tijden, en ook zijn verrichtingen op allerhande blaasinstrumenten waren zeer genietbaar, nu ja hij vecht postuum nog steeds om die positie met Jaco Pastorius voor wat hij met Joni Mitchell deed). Mick Karn speelt hier niet mee trouwens; bas en drums worden grotendeels verzorgd door zijn bandgenoten van YMO - hetgeen bijdraagt aan mijn these omtrent het YMO-2-luik. Aan de rijke, maar zeker niet overvolle arrangementen wordt door nog diverse anderen bijgedragen (o.a. Robin (M) Scott) maar vooral Adrian Belew op gitaar verdient aparte vermelding.
1
geplaatst: 3 april 2023, 22:12 uur
Prachtige plaat inderdaad en waarom zo weinig reviews? Al ben ik zelf ook wel laat.
Waarom heeft deze niet gewoon Left Handed Dream? Zo staat het ook op de lp.
Ik denk zijn beste solo plaat en ja Belew's spel geniaal uit dezelfde tijd als van Discipline, vogels olifanten walvissen het maakt hem niets uit.
Echt ook een Japanse plaat, meer nog dan de YMO platen.
De man heeft zoveel mooie muziek gemaakt natuurlijk ook later met zijn soundtracks en collabs met Fennesz, Alva Noto.
Zijn hoogtepunt is Technodelic met YMO, geweldig.
Rust zacht Ryuichi
Waarom heeft deze niet gewoon Left Handed Dream? Zo staat het ook op de lp.
Ik denk zijn beste solo plaat en ja Belew's spel geniaal uit dezelfde tijd als van Discipline, vogels olifanten walvissen het maakt hem niets uit.
Echt ook een Japanse plaat, meer nog dan de YMO platen.
De man heeft zoveel mooie muziek gemaakt natuurlijk ook later met zijn soundtracks en collabs met Fennesz, Alva Noto.
Zijn hoogtepunt is Technodelic met YMO, geweldig.
Rust zacht Ryuichi
* denotes required fields.
* denotes required fields.