Ekseption - Bingo! (1974)

toch ff het gemmidelde omhoog gehaalt. nederlands meest onderschatte prog band

Ekseption zonder Rick vd Linden. Need i say more?

Opvallend dat Trace en Ekseption in 1974 beiden 'The Death of Ace' opnamen.

Ik moet Stijn gelijk geven een zinloos album wat alleen de naam van Ekseption verder naar beneden haalt. Hans Janssen haalt het niet bij Rick. Jammer niet kopen zou ik zeggen.

Ik denk dat het grootste obstakel voor deze new formula was dat de naam Ekseption werd aangehouden terwijl de muziek totaal anders was dan de muziek van Rick (en Rick was de man die Ekseption muzikaal gezien vorm gaf).
De naam Ekseption schept een verwachtingspatroon t.a.v. de muziek waaraan niet werd voldaan, en ze hadden beter voor een andere naam kunnen kiezen.

Als je dit los ziet van Ekseption dan moet ik zeggen dat ik de muziek bepaald niet slecht vind, integendeel.
Vooral Jan Vennik weet bijzonder goede nummers te schrijven, zoals 'Nightwalk', en 'De Fietser', en drummer Pieter Voogt kan heel energiek en explosief uit de hoek komen.

Het draagt de naam Ekseption, maar het is geen Ekseption.
Het is een nieuwe Jazz-Rock band die je als zodanig moet beoordelen, en niet als een opvolger van Rick, want met Rick heeft de muziek niets te maken.
Toen ik het album voor de eerste keer hoorde hoopte ik op een vervolg van het oude Ekseption, en als zodanig was ik teleurgesteld. Maar toen ik jaren later het album nog eens beluisterde zonder dat verwachtingspatroon kon ik de kwaliteit van de muziek zeker waarderen.
Dit album is helaas nooit op CD verschenen, evenals de twee albums die de 'new formula' hierna nog heeft gemaakt, en de twee goede albums die de formatie maakte onder de naam Spin.

Ik moet wel zeggen dat ik de coverart van dit album de allerslechtste vind die ik ooit ben tegengekomen.

Ik draai net de verzamelaar "Golden Years of Dutch Pop Music" en daar staan 3 tracks van dit album op: Bingo-Bingo, De Fietser en Sunny Revival. Dat zijn echt erg lekkere songs die ik niet vind onderdoen voor Rick's Ekseption. Vooral Sunny Revival is te gek!

Ik ben een enorme fan van Rick van der Linden en had hier niets van verwacht, maar ik ga nu zeker op zoek naar deze plaat.

Zojuist het hele album gehoord en ik vind het een erg puike plaat. Ik vind het eigenlijk nauwelijks onder doen voor de eerdere albums. Het swingt heerlijk!

Ik ken deze niet, maar ik begrijp dat dit eigenlijk in het verlengde ligt van de twee Spin-albums die hierna volgden. Nu ja, in het verlengde...eigenlijk een voorloper dus. Is dit precies dezelfde bezetting als op die platen van Spin? Die twee albums kan ik namelijk zeer waarderen, dus ik ben hier eigenlijk ook wel nieuwsgierig naar.
In dat geval hadden ze zich ten tijde van dit album al beter Spin kunnen noemen. Want inderdaad: de naam Ekseption schept bij de meeste luisteraars verwachtingen die met die Spin-achtige jazzrock natuurlijk niet worden waargemaakt. Dat is echt heel andere muziek dan de voorafgaande albums van Ekseption. Maar of zo'n naamswijziging uiteindelijk veel geholpen zou hebben? Waarschijnlijk niet; daar was de doelgroep toen al waarschijnlijk te beperkt voor.

Ja, het zou mooi zijn als die twee Spin-albums nog eens op CD zouden verschijnen. En Bingo en Mindmirror van Ekseption erbij. In beide gevallen valt er, gezien de speelduur van de albums, een mooie 'twofer' van te maken: twee originele albums op één cd'tje. Maar ik zie dat niet meer gebeuren... Misschien toch maar eens op zoek gaan naar de respectievelijke LP's.

Helemaal mee eens. Zonde dat dit stukje geschiedenis beperkt blijft tot oud vinyl. Nostalgisch, maar liever toch een CD. Gezien het feit dat het mooie 6CD-boxje van Ekseption inmiddels voor meer dan 200 euro wordt aangeboden (ik betaalde bij uitkomen nog geen 25), zou ik zeggen dat er best vraag naar is.

Spin zegt mij dan weer helemaal niks. Ik zie dat hun tweede album Whirlwind op Spotify staat en het eerste album op youtube. Die gaan dus op de playlist!

Hier een korte introductie. Een voortzetting van Ekseption, althans met een aantal groepsleden daarvan, maar zonder Rick van der Linden. Ging meer in de richting van de toen populaire jazzrockstroming, en ik vermoed dat de Ekseption-albums Bingo en Mindmirror al in die richting wijzen. In die zin is het dus een natuurlijke ontwikkeling.

Leuke muziek, hoor. Ik heb de eerste op LP, maar ken de tweede als een download. Ik heb ze ooit samen eens op een CD-R gebrand. Het nummer Grasshopper van het debuut schopte het nog tot een zeer bescheiden notering in de Amerikaanse Billboard Hot 100, maar deed hier te lande helemaal niets.

Dit album, voor het eerst op CD als ik het goed heb, maakt deel uit van de nieuwe 13-CD-box van Ekseption met alle albums. In bestelling. Goed werk van Universal Nederland. Had er ook wel meermaals naar gevraagd eigenlijk. Omdat er gewoon nog veel vraag naar is.

Wat minder klassiek, meer jazz. Dat was de new formula van Ekseption in 1974. Een fijne afwisselende plaat met Rein van de Broek, Hans Jansen, Jan Vennik, Pieter Voogt en Cor Dekker. Nog een beetje op zoek naar een nieuwe balans tussen herkenbaar en nieuw. Bingo-Bingo klinkt geïnspireerd door Hocus Pocus van Focus. Wordt Rick van der Linden dan niet gemist? Ja natuurlijk, maar laten we niet vergeten dat het stuk voor stuk puike muzikanten waren. Ook dit is een stukje nederpop-geschiedenis dat we niet zomaar kunnen overslaan.

Is er leven voor Ekseption na het vertrek van Rick van der Linden, de onbetwiste leider, inspirator en componist. Wat precies de reden was voor het wegzenden van Rick van der Linden zullen we nooit precies weten, maar waarschijnlijk heeft het wel te maken met de autoritaire leidersstijl en het koppige karakter.
In ieder geval Ekseption ging door zonder zijn/haar boegbeeld en dit is het eerste concrete resultaat. Hans Jansen had de plaats ingenomen van Rick van der Linden en Hans Hollestelle kwam als extra gitarist. Persoonlijk had ik nog nooit gehoord van deze plaat, ook nooit gezien. Gelukkig is de 'Planet Ekesption' uitgekomen, waar dus deze plaat ook in zat, volgens mij voor is het de eerste cd uitgave van 'Bingo'.

Net zoals bij mijn vorige berichten bij de voorgaande platen van Ekseption, wat vond het buitenland van 'Bingo'. OP zich viel dat redelijk mee. Bij ProgArchives een 3,72/5 enkel 'Trinity' scoorde hoger. Ook de geschreven reviews waren over het algemeen positief. Vergelijkingen met Frank Zappa (!) werden gemaakt, AllMusic is minder positief : "Ekseption zette met deze inspiratieloze LP de eerste stap naar een fatale val die uiteindelijk tot een uiteenvallen zou leiden". Ook 'Vintageprog' is niet enthousiast : "De rest (buiten Nightwalk) van het album bestaat uit degelijke, maar karakterloze jazzrock, zoals je die vaak hoort in tv-series uit de jaren 70. Hans Jansen is een vrij anonieme toetsenist vergeleken met Rick van der Linden en miste de klassieke referenties."

Bij alle commentaren is men het er wel over eens, dat de klassieke invloeden wat minder zijn en de jazz prominenter aanwezig. En dat klopt ook wel.
De plaat begint met een stevige opener 'From Ekseption' met zijn 9 nummer is dat helemaal geen verkeerd nummer en een ieder krijgt zijn moment om iets solo te spelen. Hierdoor is er ook een drumsolo in het midden. Afwisselend met flink wat jazz/prog invloeden. 'Nightwalk' is een 'echt 'Ekseption nummer' wat op alle voorgaande platen niet zou misstaan. 'De fietser; is een quasi grappig nummer, geschreven door Jan Vernik, heeft wel iets Focus achtig. Is nog een kleine hit geweest. 'Sabre Dance' is een wat snellere uitvoering dan degene die al eens uit is gegeven op het eerste album. 'Brother Rabbit' is van Rein van de Broek; het begin is niet bijzonder maar de song herpakt zich. Je merkt nu wel dat meer leden verantwoordelijk zijn in plaats van enkel Rick van der Linden. 'Sunny Revival' is van Hans Jansen en Jan Vernik, echte jazz rock met wat funk erin, niet geheel mijn stijl. Zo wie zo is er op deze plaat heel veel ruimte voor de blazers.
Met 'The Death of Ase' (van Grieg) laat men horen dat het klassieke niet geheel is vergeten, het wordt op een stijlvolle manier gebracht, wel een beetje op een nachtclubachtige wijze.
Dan het laatste nummer 'Bingo Bingo' van bijna 7 minuten" opnieuw geschreven door Hans Jansen en Jan Vernik : start als een redelijk stevig rock nummer om te vervolgen met allerlei wendingen, waaronder heerlijk (of irritant) synth gepriegel. NIet verkeerd.

Conclusie : zoals al op de achterkant van de plaat vemeld staat : Ekseption (new formule). Dat is het ook. Natuurlijk hoor hje de oude 'Ekseption' er nog wel in, maar de leden hebben meer vrijheid en meer verantwoordelijkheid. Daardoor wat andere muziek. Maar zeker wel prog waardig. Het sublieme keys werk van Rick van der Linden mis ik wel, hoewel Hans Jansen het zeker niet slecht doet. Maar ik herken me meer in de positieve recensies van ProgArchives dan die van 'AllMusic'en 'Vintagegeprog'. Voorlopig waardeer ik het met 3,5 ster, wie weet wordt het nog wat hoger.