Ekseption - Live in Germany (1993)

Ik heb deze geremasterd uit The Lost/Last Live Concert Tapes. Rick vd Linden toont met vier stukken zijn voorliefde voor Bach nog maar eens. Ik had gehoopt dat 'Italian Concerto' Bachs presto gedeelte van 'Italian Concerto in F majeur' zou zijn. Vd Linden nam dat met Trace op in 'Gaillarde'. Het is echter het gedeelte dat hij eerder al met Ekseption opnam.

Goed concert dat meer op de melodie en de composities gericht is dan op de instrumentale kwaliteiten van de band. Met name 'Peace Planet', Air' en 'Sabre Dance' vind ik erg sterk.

De remaster uit 2009 klinkt een fractie frisser maar laat toch nog steeds gebreken horen in de opnametechniek. Opmerkelijk zijn ook de speelfoutjes van Rick van der Linden. Dat zijn we niet van hem gewend. De opnames van de concerten voor de 25-jaars reünie in Duitsland (Ekseption was daar en in Scandinavië populairder dan in ons land) waren voor van der Linden nogal frustrerend verlopen. De band (met Max Werner van Kayak op drums) was niet goed ingespeeld en technisch ging er het nodige mis.

Toch koester ik dit album als het laatste wat we van Ekseption hebben. Nog eenmaal al die grote nummers. Voor de zondagmiddag.

Het laatste live concert van Ekseption(muv de 2003 versie met totaal andere leden). Opgenomen op 2 verschillende locaties live. Het publiek is er een beetje amateuristisch bijgeplakt helaas. Ook is jammer dat Rick hierop een Farfisa speelt met duidelijk mindere mogelijkheden dan de gebruikelijke Synthesizers die hij normaal gebruikte. Ook het nummer Pianoman is weergaloos mooi maar zeker niet live opgenomen. Toch een mooi document om te luisteren en te bewaren. Helaas haalt Toccata het niet met de originele versie op de ARP 2600 en de Grote of St Bavo church organ. Maar goed een kerkorgel is ook niet te verplaatsen muv het Johannus orgel gebruikt in 2003 tijdens de laatste concertreeks. Mooi om te hebben.

Beetje teleurstellende live-registratie van concerten in Duitsland die niet helemaal liepen zoals het moest. De techniek haperde en zelfs Rick van der Linden laat hoorbaar steken vallen. Uit sentimentele overwegingen wel een heel memorabel album. Het was de laatste keer.

Ik ken deze als The lost last live concert tapes CD box die ook de Cum Laude CD bevat. Het geheel bevat ook een mooi boekje met veel achtergrondinformatie en foto's van Ekseption.
De Cum laude uitvoeringen zijn sereen en ingetogen en vormen daarmee een groot contrast met de twee Duitse concerten op de andere schijf. Daarop wordt met wisselende kwaliteit en m.i. soms wat slordig gespeeld, net alsof de band te weinig samen heeft gerepeteerd. Naar het einde toe lijkt het wel of men haast krijgt of zo. Ik ben er eigenlijk niet zo enthousiast over, maar goed, veel alternatief Ekseption live materiaal is er niet dus het zij zo. De geluidskwaliteit houdt niet over en is op zijn hoogst redelijk te noemen.
De Cum laude CD heeft overigens een betere geluidskwaliteit en vooral de combinatie van kerkorgel en trompet klinkt mooi.
Dus twee nogal verschillende CD's, ook qua bezetting, die in 1 box worden verkocht, eigenlijk een vreemde combinatie.