Valérie Lagrange - Les Trottoirs de l'Eternité (1983)

Fijn album met mooi afgewerkte nummers, zij het enigszins koud begeleid (elektronisch slagwerk, je hoorde dat toen wel meer). Een soort van crossover tussen New wave en Chanson. La Folie werd de onverwachte (want Franstalige) hit. Naast dit lokkertje zijn vooral de reggae-tracks (3 en 5) verrassend.

Eén van mijn favoriete albums aller tijden. Idd sq enigszins koud, maar dat was zo in 1983...
Strak, mooi afgewerkt, dat zeg je mooi.
Ik werd op slag verliefd op die vrouw (en dat zegt wel wat voor mij )
Heb al haar albums, zijn er eigenlijk maar 5 ofzo. Zijn allemaal goed, maar deze vind ik de beste. Goed samenhangend geheel.

Ik denk dat we het wel eens zijn. Ik zag dat je nog maar pas kort bent geregistreerd. Welkom, alsnog! Als ik zo de eerste stemmen van je zie zullen we elkaar nog wel vaker tegenkomen. Ben benieuwd naar je top 10.

Plezierig plaatje, geproduceerd door Barry Reynolds dus dat zit wel goed.
Kant 2 beter dan kant 1, meer reggae.
Niet verwacht dit

De derde plaat van Valerie Lagrange op het Virgin label. Op het vorige album 'chez moi' was the Ruts de begeleidingsband. Dat zorgde voor een heftige energieke plaat, ik noemde bij dat album al dat Valerie soms wat van Siouxsie had. En ook wel wat van de zang van Blondie.
Op dit album heeft haar partner Ian Jelfs (gitarist) een belangrijke rol. Ian Jelfs was vanaf de jaren 60 een muzikant die daar een hele carriere had opgebouwd, In de jaren 60 begonnen in een blues achtige groep kwam hij uiteindelijk terecht in de jazz avant garde achtige groep 'Circus'. Hun debuut is een veel gezocht collector's item.
Ian Jelf vertrok naar Frankrijk mede door Valerie Lagrange en ze zaten geheel in de underground scene van Parijs in de jaren 70. Ian Jelf werd muzikant in de Franse prog groep 'Alice' , een echte cult groep. Maar bij zijn volgende Franse groep 'Machine Of The Universal Space - oftewel M.O.T.U.S.' was het cult gehalte nog groter. Hun enige plaat is een echte progklassieker. Maar in het vervolg zette hij zich in voor de carriere van zijn vrouw Valerie Lagrange.
En bij deze plaat is zijn invloed bijzonder groot. Hij zorgt bij ieder nummer voor de muziek op la Folie na (lle teksten zijn van Valerie) en bespeelt zowel gitaar als keyboard.
Enkele nummers hebben ook een reggae/dub invloed. Verder is het typische jaren 80 sound, maar gelukkig niet te commercieel.
De plaat is wel minder energiek dan de punky reggae voorganger, minder Siouxsie en meer Blondie. Maar op zich geen verkeerd album. 'La folie' was een single, die net de top 50 in Nederland haalde, in Frankrijk bleef deze steken op nummer 78.