Comus - To Keep from Crying (1974)

Een zware dobber na het unieke en fantastische First Utterance. Dat album is een meesterwerk en dat kan hiervan niet gezegd worden. Het probleem is niet eens zozeer de kwaliteit van de composities, want dit zijn prima popfolk-songs, maar na het duistere, schrille debuut, had men op z'n minst weer een album met dezelfde sound verwacht en gehoopt, en dat zit er dus niet in.

Children of the Universe is wel een prachtig nummer overigens.

Dus dit is wel nog een goed album, maar gewoon met een andere sound dan het debuut?

Daar komt het in het kort wel op neer ja Maar, let op, wel goed.. maar toch een heel stuk minder dan het debuut. En aangezien jij die al slechts een 3,5 geeft..

Snel antwoord . Heb het debuut trouwens verhoogd naar 4*.

Wat een tegenvaller t.o.v. First Utterance

Het is feitelijk een hele andere band dan tijdens First Utterance, ondanks dat de bezetting identiek is. Het wordt dan appels met peren vergelijken.

Toch hoor je de gekheid er nog wel een beetje tussendoor. Ik vind het absoluut geen slecht album. Effe wennen, maar toch een 4.

De bezetting is niet identiek, hoor. Alleen Roger Wootton, Andy Hellaby en Bobbie Watson blijven over na First Utterance. Glenn Goring, Colin Pearson en Rob Young zijn er niet meer bij. Maar je hebt gelijk dat het eigenlijk een compleet andere band is, desondanks kan ik dit los zien van het eerste album. Anders had het mss nog wel half puntje of een puntje hoger gescoord...

Ik heb de eerste twee nummers beluisterd, die vind ik toch erg goed. Totaal anders dan het debuut. Maar who care? Morgen krijg ik de LP binnen.. duur plaatje.. Nou ooit het debuut nog origineel. Vertegenwoordigd in de collectie als 2LP met de single.

Comus leren kennen door de cd Out of the Comus van 2012 en daarna pas begrepen dat deze band toch een bepaalde status had in begin jaren 70. Ik was daar zeer benieuwd naar en toen Song to Comus, the complete collection gekocht met de eerste twee albums van deze groep en nog wat extra materiaal. Het is leuk dat je dan toch wat wordt beïnvloed door de commentaren op deze site. Als ik deze plaat (To keep from crying' gewoon als eerste had gehoord, zonder kennis van de andere platen, zou ik het best een goed album hebben gevonden. Leuke folk/prog muziek, soms een beetje Brian Wilson achtig, zijn toch slechtere muzikanten om mee vergeleken te worden. Redelijk goede zang, mooie akoestische begeleiding, ook wat toetsen er door heen. Goed passend in deze tijd (1974) en uitgegeven door het toen nog redelijk progressieve Virgin (Mike Oldfield). 3 leden van First Utterance zijn nog in de band, waaronder vanzelfsprekend Roger Wootan en Bobby Watson. Doordat zij de zang verzorgen en Wootan bijna alle nummers heeft geschreven is er nog wel wat Comus te horen. maar de totale gekte van het eerste album is verdwenen, de lugubere sfeer, de onverwachte wendingen , het pagan-freaky gedeelte. Zeker; de viool en fluit en percussie worden gemist, toetsen en drum kit hebben dit overgenomen. De teleurstelling kan ik goed begrijpen. Bij Pro Archives staan heel wat recensies, veel zeer negatief, omdat men niet krijgt wat men had verwacht. Maar er zijn ook wat andere recensenten die er iets nuchterder in staan. Comus is hier, ondanks dat de kern hetzelfde is toch een andere band, een ander label, misschien ook weer wat jaren verder. Bij bijvoorbeeld The Incredible String Band zie je hetzelfde, de eerste albums zaten vol met freak folk en ook dat werd steeds minder en commerciëler.
Als ik dat allemaal mee neem en probeer het album zonder al te veel 'First Utterance' te beluisteren is het best een goed beluisterbaar album. Hier en daar steekt het freaky gehalte toch even de kop op en verder zijn het redelijke nummers.
Het is voor mij zeker 3,5 sterren waard.