Surface of Eceon - The King Beneath the Mountain (2001)

Deze samenwerking van mensen van de bands Landing en Yume Bitsu resulteert in een dijk van een album waarop Ambient, Space-Rock en Shoegaze worden samengevoegd tot een altijd-boeiend geheel.
Alleen "The Open Sea" al is een prachtige samensmelting van gitaren en een dromerige stem. Het resultaat is een ambient-naderende track die steeds iets vlotter en steviger begint te lopen en op het eind een geniale maalstroom van muziek wordt. Jammer dat dit nummer met 6,37 het kortste nummer op het album is.
Het tweede nummer is een stuk rustiger, meer richting ambient, een lekker in elkaar overvloeiend geheel van rustige gitaren. Niet mijn favorient, maar toch zeker een mooi nummer.
The Grasshopper king begint alweer een stuk actiever, lekkere geluidseffecten en een lekkere bas maken dit weer een nummer waar ik met veel plezier naar luister. Dit nummer wordt gevolgd door een wat zwaarder ambient nummer dat mij beter in de oren klinkt dan het tweede nummer (er gebeurt meer in).
Voor mij het hoogtepunt is “Council of the Locusts”, weer een wat langer, geweldig goed opgebouwd nummer, waarin vooral de drum mij erg aanspreekt. Hier hoor ik ook duidelijk stukken Yume Bitsu in. Het einde van dit nummer is echt heel mooi, met een donkere ‘hoofdsfeer’ met flarden gitaar erdoorheen.
Laatste nummer is weer een vrij uitgesponnen ambient-achtig nummer als je het mij vraagt. Soms zelfs iets te uitgesponnen, en daarom gaat het me lichtjes tegenstaan. Zo tegen de helft van het nummer vind ik het beter worden, hier komt er meer tempo in het nunmer en neemt de gitaar de overhand.
Bij elkaar een ruime 4* voor dit album

Inderdaad een fraai werkje, al vraag ik me soms af waarom dit eigenlijk onder een andere noemer dan Yume Bitsu is gemaakt. Een aantal nummers lijkt namelijk zó van een Yume Bitsu-album te zijn gehaald. Maar goed, anderzijds is natuurlijk alleen Adam Forkner van die band vertegenwoordigd in SoE, dus zo onlogisch is het ook weer niet om een andere naam te kiezen.

Over het album: ook ik moet concluderen dat er eigenlijk geen slecht nummer te vinden is op het album. En bovendien: de nummers wisselen elkaar heerlijk af (1,3 en 5 bevatten de 'stevige' gitaarstukken en 2,4 en 6 zijn meer ambient). The open sea is 'vintage' Yume Bitsu, The grasshopper king is een up-tempo nummer dat SoE misschien het meest een eigen sound geeft. Council of the locusts mag er ook wezen, een wilde draaikolk van gitaardrones (Forkner's 'weapon of choice' ).
Van de ambient nummers steekt de 17-minuten durende afsluiter Ascension to the Second Tier of the Outer Plane of Dryystn (Ecyeon) (ik heb het ook niet verzonnen ) erbovenuit, een nummer dat zichzelf alsmaar herhaalt en herhaalt, waarbij somtijds allerlei kleine ingrediëntjes aan de smakelijke stamppot worden toegevoegd. pH-waarde 4/5

Ik ben niet zo kapot van het 'om-en-om'-principe, maar op dit album stoort het me niet eens zo erg. De rustige nummers zijn mooi, maar niet meer dan dat. Zo weet de afsluiter mij de volle 16.23 te boeien, zonder ook maar een moment echt interessant te zijn. Misschien is dat ook wel een kwaliteit.
Beste nummers zijn 'The Open Sea' en 'Council of the Locusts' (feedback is fijn). Allebei verrassend goed zelfs.
Voor dit prima album een 3.5

En ik moest misschien maar eens wat werk van Yume Bitsu op gaan zoeken.

ik heb dit al een hele tijd op mijn pc staan en ben het nu voor het eerst aan het luisteren...weet nog niet eens meer hoe ik er aan ben gekomen (ik vermoed iemand die ook landing heeft en weet dat ik dat ook leuk vind), maar degene van wie ik die heb gekregen ben ik zeer dankbaar.

Erg toffe muziek, en dit ga ik nog vaker luisteren...want dit past erg in mijn straatje

super tof, ja echt super tof.

4.5