Anno 1997 heeft Earth, Wind & Fire de zaken weer een beetje op orde. Er is een redelijk midden gevonden tussen een bij de tijds geluid (tegenwoordig gigantisch gedateerd, maar ja), en de elementen waar we Earth, Wind & Fire van kennen. De afgelopen albums hebben me wel doen realiseren hoe zwaar het moet zijn geweest discoliefhebber te zijn geweest in de jaren negentig... Helaas voor mij heeft het resultaat een hele sterke focus op r&b en niet op funk en disco. De funk die er te horen is heeft een hele sterke jaren negentig-klank, en dat dit genre niet op zijn hoogtepunt was in dit tijdperk is geen geheim. Algeheel geen zwakke plaat, maar totaal niet voor mij weggelegd. In the Name of Love haalt de top 10 niet, maar voor de moeite geef ik ze toch zeker een voldoende.