Guillermo Portabales - El Carretero (1996)

Ontroerend sfeervol plaatje. Heerlijk droog gitaargeluid. Mooie stem. De man is niet meer, zijn muziek gelukkig wel.

Voor een ieder die :

rum drinkt

verder luistert dan zijn of haar oren kort zijn

het jammer vindt dat de Buena Vista Social Club zo weinig ( nou ja) platen hebben

weet wat een tres is

van Son houdt

wel eens wat anders wil dan electrisch en luid

die weet dat de wereld niet ophoudt bij Seattle of Manchester

voor hen allen is dit een aanrader.

Ik drink geen rum,
houd niet bewust van Son,
dat de BVSC niet meer platen hebben vind ik niet erg.

Maar dit vind ik prachtig, en ik ben blij dat ik hier niet meer de enige ben.

Je hoeft natuurlijk geen rum te drinken om dit mooi te vinden, want dit is muziek puur.
Prachtplaat
Het nummer El Carretero dat de BVSC speelt is een compositie van Portabales.
De muziekstijl die hij speelt wordt "guajira" genoemd, en is een mix van son en bolero. Het is een genre dat een sterke binding heeft met het platteland van Cuba ( guajira is een woord voor boer of boerenknecht)

Ibrahim Ferrer, Compay Segundo en Guillermo Portabales zijn niet meer. Wat blijft is hun muziek en wat voor muziek. Heerlijk.

Als ik dit luister zie ik altijd voor me hoe mijn mama danst op deze muziek in de zon!

Guajira de salón. Zo heet deze Cubaanse muziekstijl. Het wordt ook wel son genoemd. Het is de stadsversie van Cubaanse country. Portabales (1911-1970) was een begenadigd gitarist en zanger met een vloeiende stijl. Spaanse gitaar, bas, conga en vocalen. Gewoonlijk waag ik me zelden aan 'wereldmuziek' maar dit is een uitzondering. Lichtvoetig, akoestisch, zomers en daarom onweerstaanbaar. Althans voor mij.

Deze plaat stond gisteren aan in een van mijn favo boekwinkels (Ezelsoor in Amersfoort) - bleek na een check op Shazam. De plaat sindsdien 2x beluisterd. Het luistert lekker weg, is zomers, sfeervol en past inderdaad goed in straatje van Cubaanse collega's Ibrahim Ferrer en Buena Vista Social Club. Ik start met 3,5*, me wel bewust van opwaarts potentieel.

soms loop je onverwacht tegen pareltjes aan in de zogenaamde "wereld" muziek, zoals deze verzamelaar van (wijlen) Cubaanse grootmeester Guillermo Portabales. deze van het platteland afkomstige zanger/gitarist maakte als 17-jarige jongeman in 1928 zijn debuut met een optreden op de Cubaanse radiozender CMHI. de man speelde in het begin een mix van cancion, tango, bolero en son totdat hij zich ging toeleggen op het genre "guajira" een elegante muziekstijl "which tells of the life, suffering, love, fiestas and work of the peasant".

de man verhuisde van Cuba naar Puerto Rico, trouwde daar met Arah Mina Lopez en toerde door Colombia, Venezuela, Ecuador, Panama, Peru, New York en maakte daar furore met zijn muziek. in 1940 keerde hij terug naar Havana en maakte vandaar succesvolle tournees door de VS.

op deze verzamelaar staan eigen nummers en liedjes van zijn Cubaanse collega's uit die tijd zoals Nico Saquito en een enkele traditional.

heerlijke, ontspannen muziek om bij te onthaasten, minder uitbundig en minder ritmisch dan bij voorbeeld de albums van Ibrahim Ferrer of de Buena Vista Social Club. lichtvoetig, akoestisch, zomers en daarom onweerstaanbaar, zoals oud user Kalamitsi het hierboven eerder goed verwoordde. jammer dat hij niet meer actief is op de site.

zijn invloed reikte ver tot aan West-Afrika, zoals de klassieker "El Carretero" dat o.a. werd gecoverd door Africando, Etoile 2000 en Orchestra Baobab.

de man settelde zich uiteindelijk in 1953 in Puerto Rico "where he further developed his artistic career, singing in clubs and theatres, making records and sporadically touring the continent until his untimely death on 25th October 1970. Portabales died after being hit by a car on leaving a gig at "La Palma" restaurant, he was fifty-nine, with a musical career spanning forty-two years".

deelcitaat uit de liner notes: (Enrique Romero, Barcelona, January 1996)

"Guillermo Portabales (1911-1970) was the Cuban creator of "Guajira de Salon", a city version of the traditional country style, which he developed in his early career in Santiago de Cuba. Portabales was a brilliant singer and guitarist and his easy flowing style has earned him recognition as one of latin music's greats. His recordings are still in constant demand througout Latin America and West Africa. This album contains a selection of his greatest recordings and features Guajira, Bolero, Son and Guaracha compositions played with the classic line-up of Spanish guitar, double bass, congas and vocals"

Ergens in de zomer van 1997 of 1998: was naar de stad geweest, lekker zomerweer, dus besloot ik om een biertje te pakken op het terras van mijn favoriete kroeg. En daar hoorde ik fantastische Cubaanse muziek. Ik vragen wat dit was en hoorde toen dat het El Carretero was van de (voor mij volslagen onbekende) Guillermo Portables. Ik was gelijk verkocht en snelde naar mijn platenzaak. Helaas, zonder resultaat. Na heel lang zoeken heb ik het album (alsmede de voorganger Aqui Está Portabales!) gevonden.

Zodra de zon gaat schijnen trek ik het album uit de kast en geniet ik telkens weer van deze muziek.