Picture - Picture (1980)

Redelijk debuut album, maar wel oppervlakkig geproduceerd. Bombers werd heel veel gedraaid bij Alfred Legarde's Betonuur.

de eerste plaat van de eerste nederlandse Heavy Metal Band Picture.
en voor die tijd was dit dan ook zeker geen slecht begin!

persoonlijk vind ik de productie van de plaat eigelijk wel oke behalve dat de zang er soms mijn inziens net iets te hard doorheen komt.
maar het ongepolijste kantje past verder wel goed bij deze stevige muziek.

muzikaal valt er eigelijk maar weinig aan te merken op dit album.
wel laat vooral het laatste nummer Fear de nodige indruk achter.
mischien mede gezien hij als laatste op de plaat staat? (stond)

al met al een lekker plaatje uit de jaren 80.

De eerste Nederlandse heavy metalplaat. Alleen om die reden al had ik verwacht dat er hier meer dan 3 berichten zouden staan. Echter, luisterend naar het muzikale gebodene vind ik het niet zo raar dat er op MuMe nog geen pagina's zijn volgeschreven over dit album.

Begrijp me niet verkeerd: ik luister af en toe met redelijk veel plezier naar dit album, dus slecht vind ik het zeker niet. Maar de meeste nummers klinken redelijk monotoon en weinig spectaculair. Hier en daar zit er wel eens een sneller of een langzamer nummer tussen, maar binnen de nummers zelf moet je tempowisselingen of onverwachte breaks of andere toetsers en bellen met een lampje zoeken. Daarnaast vind ik de stem van Ronald van Prooijen na een tijdje een beetje saai worden.
En om niet al te negatief te eindigen: de afsluiter Fear is in mijn ogen het prijsnummer van de cd. Mooie opbouw, naar een climax toewerkend. Top.

Kortom, de tweedehands vinylversie van deze plaat die ik eerder deze week voor €16 zag staan bij een platenwinkel in de stad, zal voorlopig niet naar mijn huis verhuizen. Picture's debuutplaat is een degelijke heavy metalplaat, maar vergelijking met de sprankelende metal die in die tijd vanuit Engeland de wereld veroverde, laat zien dat Nederland in 1981 op heavy metalgebied nog een ontwikkelingsland was.

3*

Deze stond al tijden op de lijst van albums om nog eens te beluisteren. Na één keer draaien nog weinig bijzonder maar daarna groeit het uit tot een gezellig plaatje. Het bevalt me toch beter dan Eternal Dark; het eerste album zonder Jan Bechtum.
Dirty street Fighter en Bombers zijn wel leuke nummers. De toegevoegde keyboards in Rockin' In Your Brain klinken goed en de afsluiter Fear is echt uitstekend.

Alhoewel er voor dit album misschien wel steviger werk van Nederlandse bodem is verschenen zoals Golden Earring's "Life" of bepaalde songs van het debuut van Earth & Fire (echt waar !) wordt dit gezien als de eerste echte Nederlandse hardrock plaat.
Daar ben ik het mee eens, met de NWOBHM (met dank aan de post-punk periode) had de hardrock / metal zich opnieuw gedefinieerd.

Niet te moeilijk beginnen, "Dirty Street Fighter" en "You Can Go" hebben als fundament een simpele riff waarbij de refreinen redelijk snel blijven hangen.
Zal live prima klinken, op plaat valt het wat tegen maar ik kan me voorstellen dat je in die tijd het anders ervaart als ik nu want dit type muziek was toen vrij nieuw.
Ik was positief verrast toen ik "Bombers" hoorde, dat ze dit ook kunnen dacht ik nog (heb een half jaar geleden voor het eerst kennis gemaakt met de muziek van Picture).
Zo zou het melodieuze instrumentale stuk niet misstaan hebben op het debuut van Iron Maiden, terecht dat "Bombers"altijd op concerten gespeeld wordt.

Verder toch wel een afwisselende plaat geworden, "No More" sleept zich lekker lui en traag naar het einde en hoor ik dubbele bass-drums op het snelle "One Way Street" ?
De vroegere kant 2 start met het bluesrock-achtige "You're a Fool", zitten aardige breaks in maar niet echt sterk.
"Get Back Or You Fall" is lekker up-tempo maar stelt verder weinig voor.
Alhoewel muzikaal ze niet echt op elkaar lijken doet Picture me aan Saxon denken, muzikaal steekt er niemand echt bovenuit de band moet het van de songs hebben en het collectief.
De beperkte synths in "Rockin' in Your Brain" en de speelse hoge vocalen in "He's a Player" redden die songs van de middelmaat.
Het ingetogen "Fear" is van grote klasse, mooi opgebouwd naar een climax met zanger Ronald van Prooijen in een hoofdrol.

Het scheen dat de band niet tevreden was met de eindmix, daar kan ik me in vinden maar onbedoeld brengt dat een zekere charme met zich mee.
Qua muzikale beleving maakt het mij niet uit dat de debuutplaten van Def Leppard, Saxon & Iron Maiden dat ook hebben.
Ruim voldoende voor deze historische hardrockplaat van eigen bodem, nog niet zolang geleden uitgebracht met "Diamond Dreamer" op 1 CD trouwens.

Prima debuut van Picture die het alleen van de produktie niet moet hebben. Wat de reden is ?.. geen idee. Maar collegae van bv. Bodine deden dat beter mi, dus het kon wel...

Geldgebrek misschien? Betere connecties ? Wie weet mag het zeggen.

En direct al keyboards op het debuut te gebruiken (Rockin' In Your Brain) is wel erg gedurfd.

Was not done in die tijd als hardrockband.

Ik weet nog dat Lars Ullrich en James Hetfield in een interview gevraagd werd of ze ook Nederlandse rock bands kenden. Het interview was eind jaren 80 meen ik ( veronica tv?). En Lars liet altijd van alles uit Europa komen en zo geschiedde dat Hocus Pocus van Focus in één adem werd genoemd met Picture haha.

Ik vind Bombers echt meesterlijk. De oerknal van de Nederlandse metal scene ?

Bombùùùrrss!

Gisteren nog eens integraal beluisterd. Dat was alweer een kleine 40 jaar geleden. Destijds, in 1980, vond ik het een heel ruige plaat, maar na herbeluisteren moet ik zeggen dat het een weliswaar heel aardige, maar weinig opwindende plaat is. Alleen Bombers heeft de tijd goed doorstaan, dat blijft een klassenummer, de rest klinkt vooral wat log. Maar toch: met de explosie van Bombers begon Nederland Heavy Metalland smoel te krijgen. In zijn tijd gezien een puike plaat, maar inmiddels afgestoft wel flink gedateerd.